In this chapter, the Rambam teaches us the profound respect and awe we must have for the holy names of Hashem, as well as the physical structure of the Beis HaMikdash and sacred Torah writings. We learn the strict Torah prohibition against erasing or destroying any of the seven holy names of Hashem, which is derived from the warning not to do to Hashem what we are commanded to do to the idols of the non-Jews. The halachos outline which letters connected to the names carry this holiness, which abbreviations are protected, and how we must treat a holy name written on a utensil or even on a person's flesh.
We also learn about the severe prohibition against destroying any part of the Beis HaMikdash, such as removing a stone from the Mizbe'ach or the Azarah with destructive intent, or burning consecrated wood. The Rambam then guides us in the proper care for holy seforim and their commentaries, explaining when they must be buried and the unique, painful case of a Torah scroll written by a heretic, which must be burned to erase their memory.
אִין דֶעם קָאפִּיטְל לֶערְנְט אוּנְז דֶער רַמְבַּ"ם דֶעם טִיפְן רֶעסְפֶּעקְט אוּן מוֹרָא'דִיגְן יִרְאַת הַכָּבוֹד וָואס מִיר מוּזְן הָאבְן פַאר דִי הֵיילִיגֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם, וִוי אוֹיךְ פַאר דֶעם פִיזִישְׁן בִּנְיָן פוּן בֵּית הַמִּקְדָּשׁ אוּן הֵיילִיגֶע כִּתְבֵי קוֹדֶשׁ. מִיר לֶערְנֶען דֶעם שְׁטְרֶענְגְן תּוֹרָה פַארְבָאט פוּן אוֹיסְמֶעקְן אָדֶער חָרוּב מַאכְן אֵיינֶע פוּן דִי זִיבְן הֵיילִיגֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם, וָואס וֶוערְט אַרוֹיסְגֶעלֶערְנְט פוּן דֶעם אַזְהָרָה נִישְׁט צוּ טָאן צוּ הַשֵּׁם דָאס וָואס מִיר זֶענֶען מְצֻוֶּה צוּ טָאן צוּ דִי עֲבוֹדָה זָרָה פוּן דִי גּוֹיִם. דִי הִלְכוֹת שְׁטֶעלְן פָאר וֶועלְכֶע אוֹתִיּוֹת וָואס זֶענֶען צוּגֶעבּוּנְדְן צוּ דִי נֶעמֶען הָאבְן דִי דָאזִיגֶע קְדֻשָּׁה, וֶועלְכֶע רָאשֵׁי תֵּיבוֹת זֶענֶען גֶעשִׁיצְט, אוּן וִויאַזוֹי מִיר דַארְפְן זִיךְ פִירְן מִיט אַ הֵיילִיגְן נָאמֶען וָואס אִיז גֶעשְׁרִיבְן אוֹיף אַ כְּלִי אָדֶער אֲפִילוּ אוֹיף דֶעם פְלֵייש פוּן אַ מֶענְטְשׁ.
מִיר לֶערְנֶען אוֹיךְ וֶעגְן דֶעם הָארְבְן פַארְבָאט קֶעגְן חָרוּב מַאכְן סֵיי וֶועלְכֶע חֵלֶק פוּן בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, וִוי לְמָשָׁל אַרָאפְּנֶעמֶען אַ שְׁטֵיין פוּן דֶעם מִזְבֵּחַ אָדֶער פוּן דֶער עֲזָרָה מִיט אַ כַּוָּנָה צוּ קָאלְיֶע מַאכְן, אָדֶער פַארְבְרֶענֶען קֳדָשִׁים הָאלְץ. דֶערְנָאךְ פִירְט אוּנְז דֶער רַמְבַּ"ם אִין דֶעם רִיכְטִיגְן אוֹפְן פוּן הִיטְן אוֹיף הֵיילִיגֶע סְפָרִים אוּן זֵייֶערֶע פֵּירוּשִׁים, מַסְבִּיר גֶעוֶוענְדִיג וֶוען מֶען דַארְף זֵיי לֵייגְן אִין גְּנִיזָה, אוּן דֶעם אֵייגְנַארְטִיגְן, וֵוייטָאגְלֶעכְן פַאל פוּן אַ סֵפֶר תּוֹרָה וָואס אִיז גֶעשְׁרִיבְן גֶעוָואדְן דּוּרְךְ אַ מִין (אֶפִּיקוֹרֶס), וָואס מֶען מוּז פַארְבְרֶענֶען כְּדֵי אוֹיסְצוּמֶעקְן זֵייֶער זֵכֶר.
כָּל הַמְאַבֵּד שֵׁם מִן הַשֵּׁמוֹת הַקְּדוֹשִׁים הַטְּהוֹרִים
Anyone who destroys a name from the holy, pure names
יֶעדֶער וָואס פַארְנִיכְטֶעט אַ נָאמֶען פוּן דִי הֵיילִיגֶע, רֵיינֶע נֶעמֶען
שֶׁנִּקְרָא בָּהֶם הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא
by which the Holy One, blessed is He, is called,
מִיט וֶועלְכֶע דֶער קָדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא וֶוערְט גֶערוּפְן,
לוֹקֶה מִן הַתּוֹרָה.
receives lashes from the Torah for violating a negative commandment.
בַּאקוּמְט מַלְקוֹת מִן הַתּוֹרָה פַארְן אִיבֶּערְטְרֶעטְן אַ לֹא תַעֲשֶׂה.
שֶׁהֲרֵי הוּא אוֹמֵר בַּעֲבוֹדַת כּוֹכָבִים
For behold, It says regarding the destruction of idolatry,
וָואס הֲרֵי עֶס שְׁטֵייט לְגַבֵּי דֶעם חוּרְבָּן פוּן עֲבוֹדָה זָרָה,
גמרא שבת קכ ב
as discussed in the Gemara Shabbos 120b,
וִוי עֶס וֶוערְט אוֹיסְגֶעשְׁמוּעֶסְט אִין דֶער גְּמָרָא שַׁבָּת קכ ע"ב,
"וְאִבַּדְתֶּם אֶת שְׁמָם מִן הַמָּקוֹם הַהוּא
"And you shall destroy their name from that place,"
"וְאִבַּדְתֶּם אֶת שְׁמָם מִן הַמָּקוֹם הַהוּא" (אוּן אִיר זָאלְט פַארְנִיכְטְן זֵייעֶר נָאמֶען פוּן יֶענֶעם אָרְט),
לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן לַה' אֱלֹהֵיכֶם":
and immediately afterward the Torah warns, "You shall not do so to Hashem, your God."
אוּן גְלַייךְ דֶערְנָאךְ וָואֺרְנְט דִי תּוֹרָה, "לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן לַה' אֱלֹהֵיכֶם" (אִיר זָאלְט נִישְׁט אַזוֹי טָאן צוּ הַשֵּׁם אַיֶּער גָאט).
וְשִׁבְעָה שֵׁמוֹת הֵם.
And seven names they are, which have this special sanctity.
אוּן זִיבְּן נֶעמֶען זֶענֶען זֵיי, וָואס הָאבְּן דִי דָאזִיגֶע סְפֶעצִיעֶלֶע קְדוּשָׁה.
הַשֵּׁם הַנִּכְתָּב יוּ"ד הֵ"א וָא"ו הֵ"א וְהוּא הַשֵּׁם הַמְפֹרָשׁ.
These are: the Name that is written with the letters Yud, Heh, Vav, Heh, and it is the Explicit Name;
דָאס זֶענֶען: דֶער נָאמֶען וָואס וֶוערט גֶעשְׁרִיבְּן מִיט דִי אוֹתִיּוֹת יוּד, קֵיי, וָאוּ, קֵיי, אוּן דָאס אִיז דֶער שֵׁם הַמְפוֹרָשׁ;
אוֹ הַנִּכְתָּב אֲדֹנָי.
or the Name that is written as Adonai;
אָדֶער דֶער נָאמֶען וָואס וֶוערט גֶעשְׁרִיבְּן אַלְס אֲדֹנָ-י;
וְאֵל. אֱלוֹהַּ. וֵאלֹהִים. וֵאלֹהֵי.
and Kel; Eloah; and Elokim; and Elokei;
אוּן קֵ-ל; אֱל-וֹקַ; אוּן אֱל-וֹקִים; אוּן אֱל-וֹקֵי;
וְשַׁדַּי. וּצְבָאוֹת.
and Shaddai; and Tzvaos.
אוּן שַׁ-דַי; אוּן צְ-בָאוֹת.
כָּל הַמּוֹחֵק אֲפִלּוּ אוֹת אַחַת מִשִּׁבְעָה אֵלּוּ לוֹקֶה:
Any one who erases even a single letter, one from these seven holy Names, receives lashes mid'Oraisa.
יֶעדֶער וָואס מֶעקְט אוֹיס אַפִילוּ אֵיין אוֹת, אֵיינְס פוּן דִי דָאזִיגֶע זִיבְּן הֵיילִיגֶע נֶעמֶען, בַּאקוּמְט מַלְקוֹת מִן הַתּוֹרָה.
כָּל הַנִּטְפָּל לַשֵּׁם מִלְּפָנָיו מֻתָּר לְמָחֳקוֹ
Any prefix to the Name from before it, meaning any letter added to the beginning of a holy Name, is permitted to erase it,
יֶעדֶער אוֹת וָואס אִיז צוּגֶעטְשֶעפֶעט צוּם נָאמֶען פוּן פָארְדֶעם, דָאס מֵײנְט אַן אוֹת וָואס מְ'לֵײגְט צוּ צוּם אָנְהֵײב פוּן אַ הֵײלִיגְן נָאמֶען, מֶעג מֶען עֶס אוֹיסְמֶעקְן,
כְּגוֹן לָמֶ
such as the letter lamed from the Name L'Hashem, and the letter beis from B'Elokim,
אַזוֹי וִוי דֶער אוֹת לָמֶד פוּן לַה', וּן דֶער אוֹת בֵּית פוּן בֵּאלֹקִים,
וְכַיּוֹצֵא בָּהֶן אֵינָן כִּקְדֻשַּׁת הַשֵּׁם.
and similar to them; these prefix letters are not like the holiness of the Name itself.
אוּן עֶנְלִיךְ צוּ זֵײ; דִי דָאזִיגֶע אוֹתִיּוֹת וָואס זֶענֶען צוּגֶעשְׁרִיבְן אִינְדֶערְפָאר זֶענֶען נִישְׁט וִוי דִי קְדוּשָׁה פוּנֶעם נָאמֶען אַלֵײן.
וְכָל הַנִּטְפָּל לַשֵּׁם מֵאַחֲרָיו
And any suffix to the Name from after it, meaning letters added to the end of a Name,
אוּן יֶעדֶער אוֹת וָואס אִיז צוּגֶעטְשֶעפֶעט צוּם נָאמֶען פוּן נָאכְדֶעם, דָאס מֵײנְט אוֹתִיּוֹת וָואס מְ'לֵײגְט צוּ צוּם סוֹף פוּנֶעם נָאמֶען,
כְּגוֹן ךְ' שֶׁל אֱלֹהֶיךָ וְכֶ
such as the final chaf of Elohecha, and the letters chaf-mem of Eloheichem,
אַזוֹי וִוי דֶער לֶעצְטֶער אוֹת כַּף פוּן אֱלֹהֶיךָ, אוּן דִי אוֹתִיּוֹת כַּף-מֵם פוּן אֱלֹהֵיכֶם,
וְכַיּוֹצֵא בָּהֶן אֵינָם נִמְחָקִים
and similar to them, are not erased,
אוּן עֶנְלִיךְ צוּ זֵײ, מֶעג מֶען נִישְׁט אוֹיסְמֶעקְן,
וַהֲרֵי הֵם כִּשְׁאָר אוֹתִיּוֹת שֶׁל שֵׁם מִפְּנֵי שֶׁהַשֵּׁם מְקַדְּשָׁם.
and behold they are like the rest of the letters of the Name, because the Name sanctifies them since they serve the Name.
אוּן זֵײ זֶענֶען וִוי דִי אִיבֶערִיגֶע אוֹתִיּוֹת פוּנֶעם נָאמֶען, וַוײל דֶער נָאמֶען הֵײלִיגְט זֵײ וִויבַּאלְד זֵײ דִינֶען דֶעם נָאמֶען.
וְאַף עַל פִּי שֶׁנִּתְקַדְּשׁוּ וְאָסוּר לְמָחֳקָם
And even though they became sanctified and it is forbidden to erase them,
אוּן כָאטְשׁ זֵײ זֶענֶען גֶעהֵײלִיגְט גֶעוָואָרְן אוּן עֶס אִיז אָסוּר זֵײ אוֹיסְצוּמִישְׁן אָדֶער אוֹיסְמֶעקְן,
הַמּוֹחֵק אֵלּוּ הָאוֹתִיּוֹת הַנִּטְפָּלוֹת אֵינוֹ לוֹקֶה.
one who erases these letters that are attached does not receive lashes from the Torah.
דֶער וָואס מֶעקְט אוֹיס דִי דָאזִיגֶע אוֹתִיּוֹת וָואס זֶענֶען צוּגֶעטְשֶעפֶעט, בַּאקוּמְט נִישְׁט קֵײן מַלְקוּת מִן הַתּוֹרָה.
אֲבָל מַכִּין אוֹתוֹ מַכַּת מַרְדּוּת:
But they strike him stripes of rebelliousness as a Rabbinic punishment.
נָאר מְ'שְׁלָאגְט אִים מַכּוֹת מַרְדּוּת אַלְס אַ רַבָּנִישֶׁע שְׁטְרָאף.
כָּתַב אָלֶ
If one wrote the letters alef and
אויב מֶען הָאט גֶעשְׁרִיבְן דִי אוֹתִיּוֹת אָלֶף אוּן
לָמֶ
lamed as a partial writing from the Name Elohim,
לָמֶד אַלְס אַ טֵיילְוַוייזֶע שְׁרִיפְט פוּן דֶעם נָאמֶען אֱלֹקִים,
יוּ
or if he wrote the letters yud and
אָדֶער אוֹיב עֶר הָאט גֶעשְׁרִיבְן דִי אוֹתִיּוֹת יוּד אוּן
הֵ
hey as a partial writing from the Explicit Name of Hashem,
הֵא אַלְס אַ טֵיילְוַוייזֶע שְׁרִיפְט פוּן דֶעם שֵׁם הַמְפוֹרָשׁ פוּן הַשֵּׁם,
אֵינוֹ נִמְחָק.
it may not be erased because of the holiness of these letters.
טָאר עֶס נִישְׁט אוֹיסְגֶעמֶעקְט וֶוערְן צוּלִיב דִי קְדוּשָׁה פוּן דִי דָאזִיגֶע אוֹתִיּוֹת.
וְאֵין צָרִיךְ לוֹמַר יָהּ
And there is no need to say that the Name Kah may not be erased,
אוּן עֶס אִיז נִישְׁט נוֹיטִיג צוּ זָאגְן אַז דֶער נָאמֶען יָ-הּ טָאר נִישְׁט אוֹיסְגֶעמֶעקְט וֶוערְן,
שֶׁהוּא שֵׁם בִּפְנֵי עַצְמוֹ.
since it is a complete holy Name on its own.
אַזוֹי וִוי עֶס אִיז אַ גַאנְצֶער הֵיילִיגֶער נָאמֶען פַאר זִיךְ אַלֵיין.
מִפְּנֵי שֶׁזֶּה הַשֵּׁם
Rather, the reason the letters yud-hey from the four-letter Name may not be erased is because this partial Name
נָאר דֶער טַעַם פַאר וָואס דִי אוֹתִיּוֹת יוּד-הֵא פוּן דֶעם שֵׁם בֶּן אַרְבַּע אוֹתִיּוֹת טָארְן נִישְׁט אוֹיסְגֶעמֶעקְט וֶוערְן אִיז וַוייל דֶער דָאזִיגֶער טֵיילְוַוייזֶער נָאמֶען
מִקְצָת שֵׁם הַמְפֹרָשׁ הוּא.
is a part of the Explicit Name itself.
אִיז אַ טֵייל פוּן דֶעם שֵׁם הַמְפוֹרָשׁ אַלֵיין.
אֲבָל הַכּוֹתֵב שִׁי
But one who writes only the letters shin and
אַבֶּער דֶער וָואס שְׁרַייבְט בְּלוֹיז דִי אוֹתִיּוֹת שִׁין אוּן
דָּלֶ
dalet as a partial writing from the Name Shaddai,
דָלֶת אַלְס אַ טֵיילְוַוייזֶע שְׁרִיפְט פוּן דֶעם נָאמֶען שַׁ-דַּי,
צַדִּ
or the letters tzadi and
אָדֶער דִי אוֹתִיּוֹת צַדִּי אוּן
בֵּי
beis as a partial writing from the Name Tzvaos,
בֵּית אַלְס אַ טֵיילְוַוייזֶע שְׁרִיפְט פוּן דֶעם נָאמֶען צְבָאוֹת,
הֲרֵי זֶה נִמְחָק:
behold, this may be erased, as these letters do not form a holy Name on their own.
הֲרֵי דָאס מֶעג אוֹיסְגֶעמֶעקְט וֶוערְן, וִויבַּאלְד דִי דָאזִיגֶע אוֹתִיּוֹת שְׁטֶעלְן נִישְׁט מִיט זִיךְ פָאר קֵיין הֵיילִיגְן נָאמֶען פַאר זִיךְ אַלֵיין.
שְׁאָר הַכִּנּוּיִין שֶׁמְּשַׁבְּחִין בָּהֶן אֶת הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא
The rest of the descriptive titles with which we praise the Holy One, blessed is He,
דִי אִיבֶּעקִיגֶע כִּינוּיִים מִיט וֶועלְכֶע מֶען לוֹיבְט דֶעם קָדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא,
כְּגוֹן חַנּוּן וְרַחוּם הַגָּדוֹל הַגִּבּוֹר וְהַנּוֹרָא הַנֶּאֱמָן קַנֹּא וְחָזָק וְכַיּוֹצֵא בָּהֶן
such as Gracious, and Merciful, the Great, the Mighty, and the Awesome, the Faithful, Jealous, and Strong, and similar to them,
וִוי לְמָשָׁל חַנּוּן, וְרַחוּם, הַגָּדוֹל, הַגִּבּוֹר, וְהַנּוֹרָא, הַנֶּאֱמָן, קַנָּא, וְחָזָק, אוּן עֶנְלִיכֶע צוּ זֵיי,
הֲרֵי הֵן כִּשְׁאָר כִּתְבֵי הַקֹּדֶשׁ
behold, they are like the rest of the sacred writings in that they have holiness but not the unique status of Hashem's actual Names,
זֶענֶען זֵיי דָאךְ וִוי דִי אִיבֶּעקִיגֶע כִּתְבֵי הַקֹּדֶשׁ וָואס הָאבְּן קְדוּשָׁה אָבֶּער נִישְׁט דֶעם סְפֶּעצִיעֶלְן סְטָאטוּס פוּן הַשֵּׁם'ס אֵייגֶענֶע נֶעמֶען,
וּמֻתָּר לְמָחֳקָן:
and it is permitted to erase them if necessary, since the strict Torah prohibition against erasing only applies to the seven holy Names.
אוּן עֶס אִיז מוּתָּר זֵיי אוֹיסְצוּמֶעקְן אוֹיב עֶס אִיז נוֹיטִיג, וִויבַּאלְד דֶער שְׁטְרֶענְגֶער תּוֹרָה פָארְבָּאט פוּן אוֹיסְמֶעקְן גֵייט נָאר אָן אוֹיף דִי זִיבְּן הֵיילִיגֶע נֶעמֶען.
כְּלִי שֶׁהָיָה שֵׁם כָּתוּב עָלָיו
Regarding a utensil upon which a Name of Hashem was written,
לְגַבֵּי אַ כְּלִי וָואס אַ נָאמֶען פוּן הַשֵּׁם אִיז גֶעוֶוען גֶעשְׁרִיבְן אוֹיף אִים,
קוֹצֵץ אֶת מְקוֹם הַשֵּׁם וְגוֹנְזוֹ.
one must cut off the place of the Name and bury it in a genizah.
מוּז מֶען אַראָפְּקְנַייפְן דֶעם אָרְט פוּן דֶעם נָאמֶען אוּן עֶס בַּאהַאלְטְן אִין גְּנִיזָה.
וַאֲפִלּוּ הָיָה הַשֵּׁם חָקוּק בִּכְלֵי מַתָּכוֹת אוֹ בִּכְלֵי זְכוּכִית
And even if the Name was engraved on a metal utensil or on a glass utensil,
אוּן אַפִילוּ אוֹיב דֶער נָאמֶען אִיז גֶעוֶוען אֵיינְגֶעקְרִיצְט אוֹיף אַ מֶעטַאלֶענֶעם כְּלִי אָדֶער אוֹיף אַ גְלַאזֶערְנֶעם כְּלִי,
וְהִתִּיךְ הַכְּלִי הֲרֵי זֶה לוֹקֶה
and he melted the utensil, thereby erasing the Name, behold, this person is lashed for destroying a holy Name;
אוּן עֶר הָאט צֶעשְׁמָאלְצְן דֶעם כְּלִי, אוּן דֶערְמִיט אוֹיסְגֶעמֶעקְט דֶעם נָאמֶען, הֲרֵי זֶה לוֹקֶה פַארְן פַארְנִיכְטְן אַ הֵיילִיגְן נָאמֶען;
אֶלָּא חוֹתֵךְ אֶת מְקוֹמוֹ וְגוֹנְזוֹ.
rather, he must cut out its place and bury it.
נָאר עֶר מוּז אוֹיסְשְׁנַיידְן זַיין אָרְט אוּן עֶס בַּאהַאלְטְן.
וְכֵן אִם הָיָה שֵׁם כָּתוּב עַל בְּשָׂרוֹ
And likewise, if a Name was written upon his flesh,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ, אוֹיב אַ נָאמֶען אִיז גֶעוֶוען גֶעשְׁרִיבְן אוֹיף זַיין פְלֵייש,
הֲרֵי זֶה לֹא יִרְחַץ וְלֹא יָסוּךְ
behold, this person shall not wash that place and shall not anoint it with oil, so as not to erase it,
הֲרֵי זֶה עֶר זָאל נִישְׁט וַואשְׁן יֶענֶעם אָרְט אוּן עֶר זָאל זִיךְ נִישְׁט אָנְשְׁמִירְן מִיט אוֹיל, כְּדֵי עֶס נִישְׁט אוֹיסְצוּמֶעקְן,
וְלֹא יַעֲמֹד בִּמְקוֹם הַטִּנֹּפֶת.
and he shall not stand in a place of filth while the Name is exposed.
אוּן עֶר זָאל נִישְׁט שְׁטֵיין אִין אַ שְׁמוּצִיג אָרְט בְּשַׁעַת דֶער נָאמֶען אִיז אָפְן.
נִזְדַּמְּנָה לוֹ טְבִילָה שֶׁל מִצְוָה
If an immersion of a mitzvah happened to present itself to him,
אוֹיב אַ טְבִילָה פוּן אַ מִצְוָה הָאט זִיךְ אִים גֶעמַאכְט,
כּוֹרֵךְ עָלָיו גֶּמִי וְטוֹבֵל.
he winds reeds upon it and immerses.
וִויקְלְט עֶר אַרוּם דֶערְצוּ רָארְן אוּן עֶר טוֹבְלְ'ט זִיךְ.
וְאִם לֹא מָצָא גֶּמִי מְסַבֵּב בִּבְגָדָיו
And if he did not find reeds, he wraps it with his garments,
אוּן אוֹיב עֶר הָאט נִישְׁט גֶעפוּנֶען קֵיין רָארְן, וִויקְלְט עֶר עֶס אַרוּם מִיט זַיינֶע קְלֵיידֶער,
וְלֹא יְהַדֵּק כְּדֵי שֶׁלֹּא יָחֹץ.
but he must not tighten the wrapping, so that it will not intervene as a chatzitzah between his body and the water.
אָבֶּער עֶר טָאר עֶס נִישְׁט צוּדְרִיקְן דָאס אַרוּמְוִויקְלֶען, כְּדֵי עֶס זָאל נִישְׁט מַאכְן אַ חֲצִיצָה צוְוִישְׁן זַיין קֶערְפֶּער אוּן דֶעם וַואסֶער.
שֶׁלֹּא אָמְרוּ לִכְרֹךְ עָלָיו
For they did not say to wind reeds upon it to cover it
וַוייל זֵיי הָאבְן נִישְׁט גֶעזָאגְט אַרוּמְצוּוִויקְלֶען דֶערוֹיף רָארְן עֶס צוּ צוּדֶעקְן
אֶלָּא מִפְּנֵי שֶׁאָסוּר לַעֲמֹד בִּפְנֵי הַשֵּׁם כְּשֶׁהוּא עָרֹם:
except because it is forbidden to stand before the Name when he is naked, but the water itself does not count as a forbidden exposure of the Name.
נָאר וַוייל עֶס אִיז אָסוּר צוּ שְׁטֵיין פַארְן נָאמֶען וֶוען עֶר אִיז נָאקֶעט, אָבֶּער דָאס וַואסֶער אַלֵיין וֶוערְט נִישְׁט פַארֶעכְנְט אַלְס אַ פַארְבָאטֶענֶע אוֹיפְדֶעקְוּנְג פוּנֶעם נָאמֶען.
הַסּוֹתֵר אֲפִלּוּ אֶבֶן אַחַת דֶּרֶךְ הַשְׁחָתָה
One who demolishes even a single stone in a way of destruction
דער וואָס וואַרפֿט אַראָפּ אַפֿילו איין שטיין אויף אַ וועג פֿון חורבן
מִן הַמִּזְבֵּחַ אוֹ מִן הַהֵיכָל אוֹ מִשְּׁאָר הָעֲזָרָה
from the Altar, or from the Sanctuary, or from the rest of the Courtyard of the Beis HaMikdash,
פֿונעם מזבח, אָדער פֿונעם היכל, אָדער פֿון די איבעריגע עזרה פֿונעם בית המקדש,
לוֹקֶה
receives lashes,
באַקומט מלקות,
שֶׁנֶּאֱמַר בַּעֲבוֹדַת כּוֹכָבִים
as it is said regarding the destruction of idol worship:
ווי עס שטייט געשריבן ביי דעם חורבן פֿון עבודה זרה:
כִּי אֶת מִזְבְּחֹתָם תִּתֹּצוּן
"For you shall tear down their altars,"
"ווייל זייערע מזבחות זאָלט איר אַראָפּוואַרפֿן,"
וְכָתוּב
and it is written immediately afterward as a prohibition for us:
און עס שטייט געשריבן גלייך דערנאָך אַלס אַן אזהרה פֿאַר אונז:
לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן לַה' אֱלֹהֵיכֶם.
"You shall not do so to Hashem your God."
"איר זאָלט נישט טאָן אַזוי צו השם אייער גאָט."
וְכֵן הַשּׂוֹרֵף עֲצֵי הַקֹּדֶשׁ דֶּרֶךְ הַשְׁחָתָה
And likewise, one who burns consecrated wood of the Beis HaMikdash in a way of destruction
און אַזוי אויך, דער וואָס ברענט הייליגע הילצער פֿונעם בית המקדש אויף אַ וועג פֿון חורבן
לוֹקֶה
receives lashes,
באַקומט מלקות,
שֶׁנֶּאֱמַר
as it is said regarding the destruction of idols:
ווי עס שטייט געשריבן ביי דעם חורבן פֿון עבודה זרה:
וַאֲשֵׁרֵיהֶם תִּשְׂרְפוּן בָּאֵשׁ
"and their Asherah trees you shall burn with fire,"
"און זייערע אשירה בוימער זאָלט איר פֿאַרברענען מיט פֿייער,"
וּכְתִיב
and it is written in juxtaposition to this:
און עס שטייט געשריבן דערנעבן:
לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן לַה' אֱלֹהֵיכֶם:
"You shall not do so to Hashem your God."
"איר זאָלט נישט טאָן אַזוי צו השם אייער גאָט."
כִּתְבֵי הַקֹּדֶשׁ כֻּלָּן וּפֵרוּשֵׁיהֶן וּבֵאוּרֵיהֶן
Regarding writings of holiness, all of them, and their commentaries, and their explanations,
לְגַבֵּי אַלֶע הֵיילִיגֶע שְׁרִיפְטְן, אוּן זֵייעֶרֶע פֵּירוּשִׁים אוּן זֵייעֶרֶע בֵּיאוּרִים,
אָסוּר לְשָׂרְפָם אוֹ לְאַבְּדָם בַּיָּד
it is forbidden to burn them or to destroy them by hand,
אִיז אָסוּר זֵיי צוּ פַארְבְּרֶענֶען אָדֶער זֵיי פַארְנִיכְטְן מִיט דִי הֶענְט,
וְהַמְאַבְּדָן בַּיָּד מַכִּין אוֹתוֹ מַכַּת מַרְדּוּת.
and the one who destroys them by hand, we strike him with lashes of rebelliousness as a Rabbinic punishment.
אוּן דֶער וָואס פַארְנִיכְט זֵיי מִיט דִי הֶענְט, שְׁלָאגְט מֶען אִים מַכּוֹת מַרְדּוּת אַלְס אַ רַבָּנִישֶׁע שְׁטְרָאף.
בַּמֶּה דְּבָרִים אֲמוּרִים
In what circumstances are these words said?
אִין וָואסֶערֶע אוּמְשְׁטֶענְדְן זֶענֶען דִי דָאזִיגֶע וֶוערְטֶער גֶעזָאגְט?
בְּכִתְבֵי הַקֹּדֶשׁ שֶׁכְּתָבָם יִשְׂרָאֵל בִּקְדֻשָּׁה
Specifically regarding writings of holiness that a Jew wrote with holiness and proper intent.
סְפֶּעצִיעֶל בְּנוֹגֵעַ הֵיילִיגֶע שְׁרִיפְטְן וָואס אַ אִיד הָאט גֶעשְׁרִיבְן מִיט קְדוּשָׁה אוּן מִיט דִי רִיכְטִיגֶע כַּוָּנָה.
אֲבָל אֶפִּיקוֹרוֹס יִשְׂרָאֵל שֶׁכָּתַב סֵפֶר תּוֹרָה
But a heretic Jew who wrote a Sefer Torah,
אָבֶער אַ אִידִישֶׁער אַפִּיקוֹרוֹס וָואס הָאט גֶעשְׁרִיבְן אַ סֵפֶר תּוֹרָה,
שׂוֹרְפִין אוֹתוֹ עִם הָאַזְכָּרוֹת שֶׁבּוֹ.
we burn it with the Divine Names that are in it.
פַארְבְּרֶענְט מֶען עֶס אִינְאֵיינֶעם מִיט דִי נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם וָואס זֶענֶען דֶערִין.
מִפְּנֵי שֶׁאֵינוֹ מַאֲמִין בִּקְדֻשַּׁת הַשֵּׁם
This is because he does not believe in the holiness of the Name,
דָאס אִיז וַוייל עֶר גְלוֹיבְט נִישְׁט אִין דִי קְדוּשָׁה פוּן הַשֵּׁם,
וְלֹא כְּתָבוֹ לִשְׁמוֹ
and he did not write it for Its sake,
אוּן עֶר הָאט עֶס נִישְׁט גֶעשְׁרִיבְן לִשְׁמוֹ,
אֶלָּא שֶׁהוּא מַעֲלֶה בְּדַעְתּוֹ שֶׁזֶּה כִּשְׁאָר הַדְּבָרִים
rather, he raises in his mind that this is like the rest of ordinary things;
נָאר עֶר טְרַאכְט בַּיי זִיךְ אַז דָאס אִיז וִוי דִי אִיבֶערִיגֶע גֶעוִויינְלֶעכֶע זַאכְן;
וְהוֹאִיל וְדַעְתּוֹ כֵּן לֹא נִתְקַדֵּשׁ הַשֵּׁם.
and since his mind is so, the Name was not sanctified at all.
אוּן וִויבַּאלְד זַיין כַּוָּנָה אִיז אַזוֹי, אִיז דֶער נָאמֶען נִישְׁט גֶעהֵיילִיגְט גֶעוָואָרְן בִּכְלָל.
וּמִצְוָה לְשָׂרְפוֹ
And it is a mitzvah to burn it,
אוּן עֶס אִיז אַ מִצְוָה עֶס צוּ פַארְבְּרֶענֶען,
כְּדֵי שֶׁלֹּא לְהַנִּיחַ שֵׁם לָאֶפִּיקוֹרוֹסִים וְלֹא לְמַעֲשֵׂיהֶם.
in order not to leave a name to the heretics, nor to their deeds.
כְּדֵי נִישְׁט אִיבֶערְצוּלָאזְן אַ נָאמֶען פַאר דִי אֲפִּיקוֹרְסִים, אוּן נִישְׁט פַאר זֵייעֶרֶע מַעֲשִׂים.
אֲבָל עוֹבֵד כּוֹכָבִים שֶׁכָּתַב אֶת הַשֵּׁם
But a worshiper of stars who wrote the Name,
אָבֶער אַ גּוֹי וָואס דִינְט עֲבוֹדָה זָרָה וָואס הָאט גֶעשְׁרִיבְן דֶעם נָאמֶען פוּן הַשֵּׁם,
גוֹנְזִין אוֹתוֹ.
we bury it and do not burn it.
לֵייגְט מֶען עֶס בַּאהַאלְטְן אִין גְנִיזָה אוּן מֶען פַארְבְּרֶענְט עֶס נִישְׁט.
וְכֵן כִּתְבֵי הַקֹּדֶשׁ שֶׁבָּלוּ
And likewise, writings of holiness that became worn out,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ הֵיילִיגֶע שְׁרִיפְטְן וָואס זֶענֶען אָפְּגֶענוּצְט גֶעוָואָרְן,
אוֹ שֶׁכְּתָבָן עוֹבֵד כּוֹכָבִים
or that a worshiper of stars wrote them,
אָדֶער וָואס אַ גּוֹי וָואס דִינְט עֲבוֹדָה זָרָה הָאט זֵיי גֶעשְׁרִיבְן,
יִגָּנְזוּ:
shall be buried.
זָאלְן גֶעלֵייגְט וֶוערְן אִין גְנִיזָה.
כָּל הַשֵּׁמוֹת הָאֲמוּרִים בְּאַבְרָהָם קֹדֶשׁ
All the names of Hashem said in the Torah concerning Avraham are sacred,
אַלֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם וואָס זֶענֶען גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן אִין דֶער תּוֹרָה בְּנוֹגֵעַ אַבְרָהָם זֶענֶען הֵיילִיג,
אַף זֶה שֶׁנֶּאֱמַר בראשית יח ג "אֲדֹנָי אִם נָא מָצָאתִי חֵן" הֲרֵי הוּא קֹדֶשׁ.
even this one which is said in Bereishis 18:3, "My Lord, if please I have found favor," behold it is sacred, as he was addressing Hashem.
אַפִילוּ דָאס אֵיינֶע וואָס אִיז גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן אִין בְּרֵאשִׁית יח:ג, "מַיין הָאר, אוֹיבּ אִיךְ הָאבּ גֶעפוּנֶען חֵן," אִיז עֶס הֵיילִיג, וִויבַּאלְד עֶר הָאט זִיךְ גֶעוֶוענְדֶעט צוּ הַשֵּׁם.
כָּל הַשֵּׁמוֹת הָאֲמוּרִים בְּלוֹט חֹל
All the names of Adonai said concerning Lot are non-sacred, as he was addressing angels,
אַלֶע נֶעמֶען פוּן אַדְנוּת וואָס זֶענֶען גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן בְּנוֹגֵעַ לוֹט זֶענֶען חוֹל, וִויבַּאלְד עֶר הָאט גֶערֶעדְט צוּ מַלְאָכִים,
חוּץ מִזֶּה גמרא שבועות לה ב "אַל נָא אֲדֹנָי הִנֵּה נָא מָצָא עַבְדְּךָ חֵן".
except from this one mentioned in Gemara Shevuos 35b, "Do not please, my Lord, behold please has found your servant favor," which was addressed to Hashem.
אוֹיסֶער דֶעם אֵיינֶעם וואָס וֶוערְט דֶערְמָאנְט אִין דֶער גְּמָרָא שְׁבוּעוֹת לה:, "בִּיטֶע נִישְׁט, מַיין הָאר, זֶע דָאךְ, דַיין קְנֶעכְט הָאט גֶעפוּנֶען חֵן," וואָס אִיז גֶעוֶוען גֶעוֶוענְדֶעט צוּ הַשֵּׁם.
כָּל הַשֵּׁמוֹת הָאֲמוּרִים בְּגִבְעַת בִּנְיָמִין קֹדֶשׁ.
All the names of Hashem said concerning the hill of Binyamin in the episode of the concubine of Givah are sacred.
אַלֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם וואָס זֶענֶען גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן בְּנוֹגֵעַ גִּבְעַת בִּנְיָמִין בַּיי דֶער מַעֲשֶׂה פוּן פִּילֶגֶשׁ בְּגִבְעָה זֶענֶען הֵיילִיג.
כָּל הַשֵּׁמוֹת הָאֲמוּרִים בְּמִיכָה חֹל.
All the names said concerning Michah and his idol are non-sacred.
אַלֶע נֶעמֶען וואָס זֶענֶען גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן בְּנוֹגֵעַ מִיכָה אוּן זַיין עֲבוֹדָה זָרָה זֶענֶען חוֹל.
כָּל הַשֵּׁמוֹת הָאֲמוּרִים בְּנָבוֹת קֹדֶשׁ.
All the names of Hashem said concerning Navot and his trial are sacred.
אַלֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם וואָס זֶענֶען גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן בְּנוֹגֵעַ נָבוֹת אוּן זַיין מִשְׁפָּט זֶענֶען הֵיילִיג.
כָּל שְׁלֹמֹה הָאָמוּר בְּשִׁיר הַשִּׁירִים קֹדֶשׁ
Every mention of Shelomoh said in the Song of Songs is sacred, referring to the King to Whom peace belongs, which is Hashem,
יֶעדֶער דֶערְמָאנוּנְג פוּן שְׁלֹמֹה וואָס אִיז גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן אִין שִׁיר הַשִּׁירִים אִיז הֵיילִיג, וִויבַּאלְד עֶס בַּאצִיט זִיךְ צוּם קֶענִיג וואָס דִי שָׁלוֹם גֶעהֶערְט צוּ אִים, וואָס דָאס אִיז הַשֵּׁם,
וַהֲרֵי הוּא כִּשְׁאָר הַכִּנּוּיִין
and behold it is like other descriptive terms of Hashem which may not be erased,
אוּן עֶס אִיז וִוי אַנְדֶערֶע כִּינוּיִים פוּן הַשֵּׁם וואָס מֶען טָאר נִישְׁט אוֹיסְמֶעקְן,
חוּץ מִזֶּה שיר השירים ח יב "הָאֶלֶף לְךָ שְׁלֹמֹה".
except from this verse in Song of Songs 8:12, "The thousand for you, Shelomoh," which refers to King Shlomo himself.
אוֹיסֶער דֶעם פָּסוּק אִין שִׁיר הַשִּׁירִים ח:יב, "דֶער טוֹיזְנְט אִיז פַאר דִיר, שְׁלֹמֹה," וואָס בַּאצִיט זִיךְ צוּ קֶענִיג שְׁלֹמֹה אַלֵיין.
כָּל מַלְכַיָּא הָאָמוּר בְּדָנִיֵּאל חֹל
Every mention of king said in Daniel is non-sacred, referring to mortal kings,
יֶעדֶער דֶערְמָאנוּנְג פוּן קֶענִיג וואָס אִיז גֶעזָאגְט גֶעוואָרְן אִין דָּנִיֵּאל אִיז חוֹל, וִויבַּאלְד עֶס בַּאצִיט זִיךְ צוּ פְלֵייש-אוּן-בְּלוּט קֶענִיגְן,
חוּץ מִזֶּה דניאל ב לז "אַנְתְּ מַלְכָּא מֶלֶךְ מַלְכַיָּא"
except from this verse in Daniel 2:37, "You, O king, King of kings," which refers to Hashem,
אוֹיסֶער דֶעם פָּסוּק אִין דָּנִיֵּאל ב:לז, "דוּ, קֶענִיג, קֶענִיג פוּן קֶענִיגְן," וואָס בַּאצִיט זִיךְ צוּ הַשֵּׁם,
וַהֲרֵי הוּא כִּשְׁאָר הַכִּנּוּיִין:
and behold it is like other descriptive terms of Hashem.
אוּן עֶס אִיז וִוי אַנְדֶערֶע כִּינוּיִים פוּן הַשֵּׁם.
The chapter begins by identifying the seven holy names of Hashem that may never be erased, detailing the status of prefixes, suffixes, and partial names, while distinguishing them from other descriptive praises of Hashem which may be erased. The Rambam rules on how to handle a holy name written on a utensil or on one's skin, and details the Torah prohibition against destroying any part of the Beis HaMikdash or burning consecrated wood. Finally, the halachos address the prohibition of destroying sacred texts, the requirement to bury worn-out seforim or those written by non-Jews, the mitzvah to burn a Torah scroll written by a Jewish heretic, and a detailed guide clarifying which ambiguous names in Tanach are kadosh and which are chol.
דֶער קָאפִּיטְל הָוֹיבְט זִיךְ אָן מִיט דֶעם וָואס עֶס וֶוערְן אוֹיסְגֶערֶעכְנְט דִי זִיבְן הֵיילִיגֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם וָואס מֶען טָאר קֵיינְמָאל נִישְׁט אוֹיסְמֶעקְן, מַסְבִּיר גֶעוֶוענְדִיג דֶעם דִּין פוּן דִי אוֹתִיּוֹת פַארְן נָאמֶען אוּן נָאכְן נָאמֶען, אוּן הַאלְב פַארֶענְדִיגְטֶע נֶעמֶען, בְּשַׁעַת מֶען טֵיילְט זֵיי אָפּ פוּן אַנְדֶערֶע לְשׁוֹנוֹת שֶׁל שֶׁבַח פַאר הַשֵּׁם וָואס מֶען מֶעג יָא אוֹיסְמֶעקְן. דֶער רַמְבַּ"ם פַּסְקְנְט וִויאַזוֹי זִיךְ צוּ פִירְן מִיט אַ הֵיילִיגְן נָאמֶען וָואס אִיז גֶעשְׁרִיבְן אוֹיף אַ כְּלִי אָדֶער אוֹיף דִי הוֹיט פוּן אַ מֶענְטְשׁ, אוּן לֵייגְט פָאר דִי פְּרָטִים פוּן דֶעם תּוֹרָה פַארְבָאט קֶעגְן חָרוּב מַאכְן סֵיי וֶועלְכֶע חֵלֶק פוּן בֵּית הַמִּקְדָּשׁ אָדֶער פַארְבְרֶענֶען קֳדָשִׁים הָאלְץ. צוּם סוֹף בַּאהַאנְדְלֶען דִי הִלְכוֹת דֶעם פַארְבָאט פוּן פַארְנִיכְטְן כִּתְבֵי קוֹדֶשׁ, דֶעם חִיּוּב צוּ בַּאהַאלְטְן אַלְטֶע אָפְּגֶענוּצְטֶע סְפָרִים אָדֶער דִי וָואס זֶענֶען גֶעשְׁרִיבְן גֶעוָואדְן דּוּרְךְ גּוֹיִם, דִי מִצְוָה צוּ פַארְבְרֶענֶען אַ סֵפֶר תּוֹרָה וָואס אִיז גֶעשְׁרִיבְן גֶעוָואדְן דּוּרְךְ אַ יִידִישְׁן מִין, אוּן אַ מְפוֹרָטְדִיגֶער וֶועגְוַוייזֶער וָואס קְלָארְט אוֹיס וֶועלְכֶע סְפֵקוֹתְ'דִיגֶע נֶעמֶען אִין תְּנַ"ךְ זֶענֶען קוֹדֶשׁ אוּן וֶועלְכֶע זֶענֶען חוֹל.
When we learn about the severe prohibition of erasing or destroying Hashem’s holy names, it is easy to think of this as a technical law reserved only for Sofrim (scribes) or those handling worn-out sefarim. But the Rambam reveals a profound principle of kedushah here: the letters that are attached to the end of Hashem's name, like the "chaf" in "Elohecha" (your G-d), become holy themselves simply because they are connected to the Name. The Rambam writes, "the name conveys holiness upon them."
Think about what this means for you. If ink on parchment becomes so holy that it is forbidden to erase it just because it is attached to Hashem's name, how much more does this apply to a Jewish neshama? You are connected to Hashem. Your very existence is bound up with His name. Because of that connection, you possess an inherent, untouchable holiness. Every mitzvah you do, every word of Torah you speak, and every moment you spend striving to do His will attaches you even closer to Him, elevating your entire physical being.
This awareness must also transform how we look at our fellow Yidden. Every single Jew is connected to the Creator. When you see another person, you are looking at someone who carries a spark of the Divine, someone whose very essence is "attached to the Name." Just as we would never treat a holy name of Hashem with disrespect or carelessness, we must treat every single Yid with the utmost reverence, love, and sensitivity, recognizing the kedushah that rests upon them.
Today, when you speak to or about another person, pause for a moment before you react or speak, and remind yourself: "This person is connected to Hashem; I must treat them with the same respect and care that I would show to a holy sefer Torah."
אַז מִיר לֶערְנֶען וֶעגְן דֶעם הָארְבְן פַארְבָאט פוּן אוֹיסְמֶעקְן אָדֶער חָרוּב מַאכְן דִי הֵיילִיגֶע נֶעמֶען פוּן הַשֵּׁם, אִיז גְרִינְג צוּ טְרַאכְטְן אַז דָאס אִיז בְּלוֹיז אַ טֶעכְנִישֶׁר דִּין וָואס גֶעהֶערְט נָאר פַאר סוֹפְרִים אָדֶער פַאר דִי וָואס גֶעבְן זִיךְ אָפּ מִיט אַלְטֶע סְפָרִים וָואס דַארְפְן גְּנִיזָה. אֲבֶער דֶער רַמְבַּ"ם אַנְטְפְלֶעקְט אוּנְז דָא אַ טִיפְן יְסוֹד אִין קְדֻשָּׁה: דִי אוֹתִיּוֹת וָואס זֶענֶען צוּגֶעשְׁרִיבְן צוּם סוֹף פוּן הַשֵּׁם'ס נָאמֶען, וִוי דֶער "כ" אִין "אלקיך", וֶוערְן אַלֵיין הֵיילִיג בְּלוֹיז וַוייל זֵיי זֶענֶען צוּגֶעבּוּנְדְן צוּם נָאמֶען. דֶער רַמְבַּ"ם שְׁרַייבְט, "שהשם מקדשן" — דֶער נָאמֶען גִיט אִיבֶער קְדֻשָּׁה אוֹיף זֵיי.
טְרַאכְט אַרַיין וָואס דָאס בַּאדַייט פַאר דִיר. אוֹיב טִינְט אוֹיף קְלַף וֶוערְט אַזוֹי הֵיילִיג אַז עֶס אִיז אָסוּר דָאס אוֹיסְצוּמֶעקְן בְּלוֹיז וַוייל עֶס אִיז צוּגֶעבּוּנְדְן צוּ הַשֵּׁם'ס נָאמֶען, מִיט וִויפְל מֶער קַל וָחֹמֶר גֵייט דָאס אַרוֹיף אוֹיף אַ יִידִישֶׁע נֶשָׁמָה? דּוּ בִּיסְט צוּגֶעבּוּנְדְן צוּ הַשֵּׁם. דַיין גַאנְצֶע עֶקְזִיסְטֶענְץ אִיז פַארְבּוּנְדְן מִיט זַיין נָאמֶען. צוּלִיב דֶעם דָאזִיגְן קֶשֶׁר פַארְמָאגְסְטוּ אַן אִינֶערְלִיכֶע, אוּמְבַּארִירְבָּארֶע קְדֻשָּׁה. יֶעדֶע מִצְוָה וָואס דּוּ טוּסְט, יֶעדֶע וָואָרְט תּוֹרָה וָואס דּוּ רֶעדְסְט, אוּן יֶעדֶע מִינוּט וָואס דּוּ הָארֶעוֶועסְט צוּ טָאן זַיין רָצוֹן בִּינְדְט דִיךְ נָאךְ נֶענְטֶער צוּ אִים, אוּן הֵייבְט אוֹיף דַיין גַאנְצְן פִיזִישְׁן וֶועזְן.
דָאס דָאזִיגֶע וִויסְן מוּז אוֹיךְ אִיבֶערְקֶערְן דֶעם אוֹפְן וִויאַזוֹי מִיר קוּקְן אוֹיף אַנְדֶערֶע יִידְן. יֶעדֶער אֵיינְצִיגֶער יִיד אִיז צוּגֶעבּוּנְדְן צוּם בַּאשֶׁעפֶער. וֶוען דּוּ קוּקְסְט אוֹיף אַ צְוֵוייטְן מֶענְטְשׁ, קוּקְסְטוּ אוֹיף אֵיינֶעם וָואס טְרָאגְט אַ חֵלֶק אֱלוֹקַ מִמַּעַל, אֵיינֶער וָואס זַיין גַאנְצֶע מַהוּת אִיז צוּגֶעבּוּנְדְן צוּם נָאמֶען פוּן הַשֵּׁם. פוּנְקְט וִוי מִיר וָואלְטְן קֵיינְמָאל נִישְׁט בַּאהַאנְדְלְט אַ הֵיילִיגְן נָאמֶען פוּן הַשֵּׁם מִיט זִלְזוּל אָדֶער אָן אַכְטוּנְג, אַזוֹי מוּזְן מִיר בַּאהַאנְדְלְן יֶעדְן אֵיינְצִיגְן יִיד מִיט דֶעם גְרֶעסְטְן כָּבוֹד, לִיבֶּע אוּן אֵיידְלְקֵייט, אָנֶערְקֶענֶענְדִיג דִי קְדֻשָּׁה וָואס רוּהְט אוֹיף אִים.
הֵיינְט, וֶוען דּוּ רֶעדְסְט צוּ אָדֶער וֶעגְן אַ צְוֵוייטְן מֶענְטְשׁ, שְׁטֶעל זִיךְ אָפּ פַאר אֵיין רֶגַע אֵיידֶער דּוּ עֶנְטְפֶערְסְט אָדֶער רֶעדְסְט, אוּן דֶרְמַאן זִיךְ: "דֶער דָאזִיגֶער מֶענְטְשׁ אִיז צוּגֶעבּוּנְדְן צוּ הַשֵּׁם; אִיךְ מוּז אִים בַּאהַאנְדְלְן מִיט דֶעם זֶעלְבְן רֶעסְפֶּעקְט אוּן פַארְזִיכְטִיגְקֵייט וָואס אִיךְ וָואלְט אַרוֹיסְגֶעוִויזְן פַאר אַ הֵיילִיגְן סֵפֶר תּוֹרָה."