In this chapter, the Rambam takes us deeper into the specific, dark practices of the ov and yid'oni, showing us the exact nature of these forbidden sorceries and the severe punishments they carry. We will learn how the ov involves whispering incantations over wands or skulls, while the yid'oni uses a bird's bone to fall into a trance, both being forms of avodah zarah that the Torah strictly forbids us to turn after.
We then move on to the terrible practice of Molech, where a father hands over some of his children to pagan priests to be passed through fire. The Rambam defines the precise halachic boundaries of this sin, explaining that it only applies to one's own descendants and requires both giving over and passing through the flames. Finally, the chapter addresses the prohibitions against erecting a monument (matzevah) for gathering and bowing down on a kneeling stone (even to Hashem) outside of the Beis HaMikdash.
אִין דֶעם קַאפִּיטְל פִֿירְט אוּנְז דֶער רַמְבַּ"ם טִיפֶּער אַרַיין אִין דִּי סְפֶּצִיפִֿישֶׁע, פִֿינְסְטֶערֶע פְרַאקְטִיקְן פֿוּן אֹב וְיִדְּעוֹנִי, אוּן וַוייזְט אוּנְז דֶעם גֶענוֹיעֶם אֹפֶן פֿוּן דִּי דָאזִיגֶע פַֿארְבָּאטֶענֶע כִּישׁוּפִֿים אוּן דִּי שְׁוֶוערֶע עֳנָשִׁים וָואס זֵיי בְּרֶענְגֶען מִיט זִיךְ. מִיר וֶועלְן לֶערְנֶען וִוי אַזוֹי אֹב בַּאשְׁטֵייט פֿוּן מוּרְמְלֶען כִּישׁוּף-וֶוערְטֶער אִיבֶּער שְׁטֶעקְס אָדֶער קַאפֿ-שַׁארְבְּס, בְּשַׁעַת יִדְּעוֹנִי נוּצְט אַ בֵּיין פֿוּן אַ פֿוֹיגְל אַרַייןְצוּפַֿאלְן אִין אַ טְרַאנְס, וָואס בֵּיידֶע זֶענֶען פַֿארְמֶען פֿוּן עֲבוֹדָה זָרָה וָואס דִּי תּוֹרָה הָאט אוּנְז שְׁטְרֶענְג פַֿארְבָּאטְן נָאכְצוּגֵיין.
דֶערְנָאךְ גֵייעֶן מִיר אִיבֶּער צוּ דֶעם שְׁרֶעקְלִיכְן פְרַאקְטִיק פֿוּן מֹלֶךְ, וָואוּ אַ פַאטֶער אִיבֶּערְגֶעבְּט אַ טֵייל פֿוּן זֵיינֶע קִּינְדֶער פַֿאר דִּי גְלָחִים פֿוּן עֲבוֹדָה זָרָה זֵיי אַדוּרְכְצוּפִֿירְן אִין פַּייעֶר. דֶער רַמְבַּ"ם דֶעפִֿינִירְט דִּי גֶענוֹיע הֲלָכָה'דִיגֶע גְרֶענִיצְן פֿוּן דֶעם חֵטְא, מַסְבִּיר גֶעוֶוענְדִיג אַז דָאס אִיז נָאר חָל אוֹיף דִּי אֵייגֶענֶע קִּינְדֶער אוּן אֵיינִיקְלֶעךְ, אוּן עֶס פַאדֶערְט סַיי דָאס אִיבֶּערְגֶעבְּן אוּן סַיי דָאס אַדוּרְכְפִֿירְן דוּרְךְ דִּי פְלַאמֶען. צוּם סוֹף בַּאהַאנְדְלְט דָאס קַאפִּיטְל דִּי אִסּוּרִים פֿוּן אוֹיפְשְׁטֶעלְן אַ מַצֵּבָה פַֿאר אַ פַֿארְזַאמְלוּנְג אוּן זִיךְ בּוּקְן אוֹיף אַן אֶבֶן מַשְׂכִּית (אַפִֿילוּ צוּ הַשֵּׁם) אִיןְדְרוֹיסְן פֿוּן בֵּית הַמִּקְדָּשׁ.
הָעוֹשֶׂה אוֹב אוֹ יִדְּעֹנִי
One who performs the sorcery of ov or yid'oni
דֶער וָואס טוּט דִי כִּישׁוּף אַרְבֶּעט פוּן אוֹב אוֹדֶער יִדְּעוֹנִי
בִּרְצוֹנוֹ בְּזָדוֹן
willingly and intentionally
בְּרָצוֹן (מִיט זַיין אֵייגֶענֶעם וִוילְן) אוּן בְּמֵזִיד (בְּכַוָּנָה)
חַיָּב כָּרֵת
is liable for karet (spiritual excision),
אִיז חַיָּב כָּרֵת (רוּחָנִיּוּתְ'דִיגֶע אָפְשְׁנִיט)
וְאִם הָיוּ שָׁם עֵדִים וְהַתְרָאָה
and if there were there witnesses and a proper halachic warning
אוּן אוֹיב עֶס זֶענֶען גֶעוֶוען דָארְט עֵדִים אוּן אַ רִיכְטִיגֶע הֲלָכָה'דִיגֶע הַתְרָאָה (וָואֳרֶענוּנְג)
נִסְקָל.
he is stoned by the court.
וֶוערְט עֶר פַארְשְׁטֵיינֶערט דוּרְךְ בֵּית דִּין.
הָיָה שׁוֹגֵג
If he was acting unintentionally,
אוֹיב עֶר אִיז גֶעוֶוען אַ שׁוֹגֵג (אוּמְגֶעוָואלְט)
מֵבִיא חַטָּאת קְבוּעָה.
he brings a fixed sin offering to the Beis HaMikdash.
בְּרֶענְגְט עֶר אַ חַטָּאת קְבוּעָה (אַ בַאשְׁטִימְטֶע חַטָּאת קָרְבָּן) אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ.
כֵּיצַד הוּא מַעֲשֵׂה הָאוֹב.
How is the practice of the ov performed?
וִויאָזוֹי אִיז דִי מַעֲשֶׂה פוּן אוֹב גֶעטָאן גֶעוָואֳרְן?
זֶה שֶׁהוּא עוֹמֵד וּמַקְטִיר קְטֹרֶת יְדוּעָה
This refers to one that stands and burns a known incense,
דָאס מֵיינְט אַיינֶעם וָואס שְׁטֵייט אוּן רֵייכֶערט אַ בַאקַאנְטֶע קְטֹרֶת
וְאוֹחֵז שַׁרְבִיט שֶׁל הֲדַס בְּיָדוֹ וּמְנִיפוֹ
and holds a wand of myrtle in his hand and waves it,
אוּן הַאלְט אַ שְׁטֶעקְן פוּן הֲדַס אִין זַיין הַאנְט אוּן שָׁאקְלְט עֶס
וְהוּא מְדַבֵּר בַּלָּאט בִּדְבָרִים יְדוּעִים אֶצְלָם
and he speaks softly with words known to them (the practitioners of this magic),
אוּן עֶר רֶעדְט שְׁטִילֶערְהֵייט מִיט וֶוערְטֶער וָואס זֶענֶען בַאקַאנְט בַיי זֵיי (דִי מְכַשְׁפִים)
עַד שֶׁיִּשְׁמַע הַשּׁוֹאֵל
until the inquirer hears
בִּיז דֶער וָואס פְרֶעגְט הֶערְט
כְּאִלּוּ אֶחָד מְדַבֵּר עִמּוֹ וּמְשִׁיבוֹ
as if someone is speaking with him and answering him
כְּאִילוּ אַיינֶער רֶעדְט מִיט אִים אוּן עֶנְטְפֶערט אִים
עַל מַה שֶּׁהוּא שׁוֹאֵל
on what he asks,
אוֹיף דֶעם וָואס עֶר פְרֶעגְט
בִּדְבָרִים מִתַּחַת הָאָרֶץ
speaking with words that seem to come from under the earth,
רֶעדְנְדִיג מיט וֶוערְטֶער וָואס קוּמֶען אוֹיס פוּן אוּנְטֶער דֶער עֶרְד
בְּקוֹל נָמוּךְ עַד מְאֹד
in a voice that is very low,
מִיט אַ קוֹל וָואס אִיז זֵייעֶר נִידֶערִיג
וּכְאִלּוּ אֵינוֹ נִכָּר לָאֹזֶן
and as if it is not clearly discernible to the ear,
אוּן כְּאִילוּ עֶס אִיז נִישְׁט קְלָאר דֶערְקֶענְט צוּם אוֹיעֶר
אֶלָּא בְּמַחֲשָׁבָה מַרְגִּישׁ בּוֹ.
but in thought the inquirer senses it.
נָאר אִין מַחֲשָׁבָה פִילְט עֶס דֶער פְרֶעגֶער.
וְכֵן הַלּוֹקֵחַ גֻּלְגּלֶת הַמֵּת
And likewise, one who takes a skull of the dead
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ דֶער וָואס נֶעמְט אַ קָאפּ-בֵּיין פוּן אַ מֵת
וּמַקְטִיר לָהּ וּמְנַחֵשׁ בָּהּ
and burns incense to it and divines with it,
אוּן רֵייכֶערט קְטֹרֶת פַאר אִיר אוּן טוּט מִיט אִיר מְנַחֵשׁ זַיין
עַד שֶׁיִּשָּׁמַע כְּאִלּוּ קוֹל יוֹצֵא
until there is heard as if a voice comes out
בִּיז עֶס הֶערְט זִיךְ כְּאִילוּ אַ קוֹל קוּמְט אַרוֹיס
מִתַּחַת שֶׁחְיוֹ שָׁפָל עַד מְאֹד וּמְשִׁיבוֹ.
from under his armpit, which is very low, and answers him.
פוּן אוּנְטֶער זַיין אַקְסְל, וָואס אִיז זֵייעֶר נִידֶערִיג, אוּן עֶנְטְפֶערט אִים.
כָּל אֵלּוּ מַעֲשֵׂה אוֹב הֵן
All these are practices of ov,
אַלֶע דִי זֶענֶען דִי מַעֲשֶׂה פוּן אוֹב
וְהָעוֹשֶׂה אֶחָד מֵהֶן נִסְקָל:
and one who performs even one of them is stoned.
אוּן דֶער וָואס טוּט אֶפִילוּ אֵיינְס פוּן זֵיי וֶוערְט פַארְשְׁטֵיינֶערט.
כֵּיצַד מַעֲשֵׂה הַיִּדְּעֹנִי.
How is the deed of the practitioner of yid'oni performed?
וִוי אָזוֹי אִיז דֶער מַעֲשֶׂה פוּן אַ בַּעַל יִדְּעוֹנִי גֶעטָאן גֶעוָואָרְן?
מֵנִיחַ עֶצֶם עוֹף שֶׁשְּׁמוֹ יָדוּעַ בְּפִיו
He places a bone of a bird whose name is Yadua in his mouth,
עֶר לֵייגְט אַ קְנָאכְן פוּן אַ פוֹיגְל וָואס זַײן נָאמֶען אִיז יַדּוּעַ אִין זַײן מוֹיל,
וּמַקְטִיר וְעוֹשֶׂה מַעֲשִׂים אֲחֵרִים
and offers incense and does other deeds
אוּן עֶר רֵײכֶערְט קְטֹרֶת אוּן טוּט אַנְדֶערֶע מַעֲשִׂים
עַד שֶׁיִּפּל כְּנִכְפֶּה
until he falls like an epileptic
בִּיז עֶר פָאלְט אַרָאפּ וִוי אַ נִכְפֶּה (אַ חוֹלֶה נוֹפֵל)
וִידַבֵּר בְּפִיו דְּבָרִים שֶׁעֲתִידִים לִהְיוֹת.
and speaks with his mouth words that are destined to be in the future.
אוּן עֶר רֶעדְט מִיט זַײן מוֹיל זַאכְן וָואס זֶענֶען עָתִיד צוּ זַײן אִין דֶער צוּקוּנְפְט.
וְכָל אֵלּוּ מִינֵי עֲבוֹדַת כּוֹכָבִים הֵן
And all these practices are types of worship of stars,
אוּן אַלֶע דִי זַאכְן זֶענֶען מִינִים פוּן עֲבוֹדָה זָרָה,
וְאַזְהָרָה שֶׁלָּהֶן מִנַּיִן
and from where do we derive the warning against them?
אוּן פוּן וַואנֶעט לֶערְנְט מֶען אַרוֹיס דִי אַזְהָרָה קֶעגְן זֵײ?
שֶׁנֶּאֱמַר "אַל תִּפְנוּ אֶל הָאֹבֹת" וְגוֹ':
As it is said, "Do not turn to the ovos and to the yid'onim" etc.
וִוי עֶס שְׁטֵײט גֶעשְׁרִיבְן: "אַל תִּפְנוּ אֶל הָאֹבֹת וְאֶל הַיִּדְּעֹנִים" (וֶוענְדְט אtextײך נִישְׁט צוּ דִי אוֹבוֹת אוּן יִדְּעוֹנִים).
הַנּוֹתֵן מִזַּרְעוֹ לַמּלֶךְ בִּרְצוֹנוֹ וּבְזָדוֹן חַיָּב כָּרֵת.
One who gives of his progeny to Molech willingly and with intent is liable to karet, spiritual excision, if there was no warning.
דֶער וָואס גִיט פֿוּן זַײן זֶרַע פַֿאר מוֹלֶךְ מֵרְצוֹנוֹ אוּן בְּמֵזִיד אִיז חַיָּב כָּרֵת, אוֹיבּ עֶס אִיז נִישְׁט גֶעוֶוען קַײן הַתְרָאָה.
בְּשׁוֹגֵג מֵבִיא חַטָּאת קְבוּעָה.
If he did so inadvertently, he brings a fixed sin offering.
אוֹיבּ עֶר הָאט עֶס גֶעטוּן בְּשׁוֹגֵג, בְּרֶענְגְט עֶר אַ חַטָּאת קְבוּעָה.
וְאִם עָשָׂה בְּעֵדִים וְהַתְרָאָה נִסְקָל
And if he did so with witnesses and a prior warning, he is stoned by the Beis Din,
אוּן אוֹיבּ עֶר הָאט עֶס גֶעטוּן מִיט עֵדִים אוּן אַ פְֿרִיעֶרְדִיגֶע הַתְרָאָה, וֶוערְט עֶר גֶעשְׁטֵײנִיגְט דוּרְךְ בֵּית דִּין,
שֶׁנֶּאֱמַר ויקרא כ ב "אֲשֶׁר יִתֵּן מִזַּרְעוֹ לַמּלֶךְ מוֹת יוּמָת" וְגוֹ'.
as it is said in the Torah, "whoever gives of his progeny to Molech, death shall he be put to death" etc.
וִוי עֶס שְׁטֵײט אִין דֶער תּוֹרָה: "וֶוער עֶס גִיט פֿוּן זַײן זֶרַע פַֿאר מוֹלֶךְ, מוֹת יוּמַת" וְכוּ'.
וְאַזְהָרָה שֶׁלּוֹ מִנַּיִן
And the warning for it, from where do we derive it? It is
אוּן זַײן אַזְהָרָה, פֿוּן וַואנֶעט לֶערְנְט מֶען עֶס אַרוֹיס? עֶס אִיז
שֶׁנֶּאֱמַר ויקרא יח כא "וּמִזַּרְעֲךָ לֹא תִתֵּן לְהַעֲבִיר לַמּלֶךְ"
as it is said, "And of your progeny you shall not give to pass to Molech."
וִוי עֶס שְׁטֵײט: "אוּן פֿוּן דַײן זֶרַע זָאלְסְטוּ נִישְׁט גֶעבְן אַרִיבֶּערְצוּפִֿירְן פַֿאר מוֹלֶךְ".
וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר דברים יח י "לֹא יִמָּצֵא בְךָ מַעֲבִיר בְּנוֹ וּבִתּוֹ בָּאֵשׁ".
And further on it says, "There shall not be found among you one who passes his son and his daughter through the fire."
אוּן וַוײטֶער זָאגְט עֶר: "עֶס זָאל זִיךְ נִישְׁט גֶעפִֿינֶען בַּײ דִיר אַײנֶער וָואס פִֿירְט אַרִיבֶּער זַײן זוּן אוּן זַײן טָאכְטֶער אִין פַֿײעֶר".
כֵּיצַד הָיוּ עוֹשִׂים.
How did they do this service? The father
וִויאַזוֹי פְלֶעגְן זֵײ טוּן דִי עֲבוֹדָה? דֶער פָֿאטֶער
מַדְלִיק אֵשׁ גְּדוֹלָה וְלוֹקֵחַ מִקְצָת זַרְעוֹ וּמוֹסְרוֹ לְכֹהֲנֵיהֶם עוֹבְדֵי הָאֵשׁ.
kindles a great fire, and takes some of his progeny and delivers him to their priests, the worshippers of the fire.
צִינְדְט אָן אַ גְרוֹיס פַֿײעֶר, אוּן נֶעמְט אַ טֵײל פֿוּן זַײן זֶרַע אוּן אִיבֶּערְגֶעט עֶס פַֿאר זֵײעֶרֶע כֹּהֲנִים, דִי דִינֶער פֿוּן דֶעם פַֿײעֶר.
וְאוֹתָן הַכֹּהֲנִים נוֹתְנִין הַבֵּן לְאָבִיו אַחַר שֶׁנִּמְסַר בְּיָדָן לְהַעֲבִירוֹ בָּאֵשׁ בִּרְשׁוּתוֹ
And those priests give the son back to his father, after he was delivered into their hand, to pass him through the fire with his permission.
אוּן יֶענֶע כֹּהֲנִים גִיבְן צוּרִיק דֶעם זוּן פַֿאר זַײן פָֿאטֶער, נָאכְדֶעם וָואס עֶר אִיז אִיבֶּערְגֶעגֶעבְן גֶעוָואדְן אִין זֵײעֶר הַאנְט, אִים אַרִיבֶּערְצוּפִֿירְן אִין פַֿײעֶר מִיט זַײן רְשׁוּת.
וַאֲבִי הַבֵּן הוּא שֶׁמַּעֲביר בְּנוֹ עַל הָאֵשׁ בִּרְשׁוּת הַכֹּהֲנִים
And the father of the son, he is the one who passes his son over the fire with the permission of the priests,
אוּן דֶער פָֿאטֶער פֿוּן דֶעם זוּן, עֶר אִיז דֶער וָואס פִֿירְט אַרִיבֶּער זַײן זוּן אוֹיף דֶעם פַֿײעֶר מִיט'ן רְשׁוּת פֿוּן דִי כֹּהֲנִים,
וּמַעֲבִירוֹ בְּרַגְלָיו מִצַּד זֶה לְצַד אַחֵר בְּתוֹךְ הַשַּׁלְהֶבֶת.
and he passes him on his feet from this side to the other side in the midst of the flame.
אוּן עֶר פִֿירְט אִים אַרִיבֶּער מִיט זַײנֶע פִֿיס פֿוּן דֶעם זַײט צוּ דֶעם אַנְדֶערְן זַײט אִינְמִיטְן דֶעם פְֿלַאם.
לֹא שֶׁהוּא שׂוֹרְפוֹ לַמּלֶךְ כְּדֶרֶךְ שֶׁשּׂוֹרְפִין בְּנֵיהֶם וּבְנוֹתֵיהֶם לַעֲבוֹדַת כּוֹכָבִים אַחֶרֶת
It is not that he burns him to Molech like the manner that they burn their sons and their daughters for other worship of stars,
עֶס אִיז נִישְׁט אַז עֶר פַֿארְבְּרֶענְט אִים פַֿאר מוֹלֶךְ אַזוֹי וִוי דֶער שְׁטֵײגֶער וָואס מֶען פַֿארְבְּרֶענְט זֵײעֶרֶע זִין אוּן זֵײעֶרֶע טֶעכְטֶער פַֿאר אַנְדֶערֶע עֲבוֹדָה זָרָה'ס,
אֶלָּא בְּהַעֲבָרָה בִּלְבַד הָיְתָה עֲבוֹדָה זוֹ שֶׁשְּׁמָהּ מלֶךְ.
rather, by passing alone was this worship, whose name is Molech, performed.
נָאר בְּלוֹיז דוּרְךְ אַרִיבֶּערְפִֿירְן אִיז דִי עֲבוֹדָה, וָואס הֵײסְט מוֹלֶךְ, גֶעטוּן גֶעוָואדְן.
לְפִיכָךְ הָעוֹשֶׂה עֲבוֹדָה זוֹ לַעֲבוֹדַת כּוֹכָבִים אַחֶרֶת חוּץ מִמּלֶךְ פָּטוּר:
Therefore, one who performs this worship for other worship of stars, aside from Molech, is exempt from the punishment of Molech.
דֶערִיבֶּער, דֶער וָואס טוּט דִי עֲבוֹדָה פַֿאר אַן אַנְדֶער עֲבוֹדָה זָרָה חוּץ מוֹלֶךְ, אִיז פָּטוּר פֿוּן דֶעם עוֹנֶשׁ פֿוּן מוֹלֶךְ.
אֵינוֹ חַיָּב כָּרֵת אוֹ סְקִילָה
One is not liable to receive karet or stoning for the worship of Molech
מֶען אִיז נִישְׁט חַיָּב כָּרֵת אָדֶער סְקִילָה פַארְן דִינֶען מוֹלֶךְ
עַד שֶׁיִּמְסֹר בְּנוֹ לַמּלֶךְ
until he hands over his son to Molech
בִּיז עֶר אִיבֶּערְגֶעבְט זַײן זוּן צוּ מוֹלֶךְ
וְיַעֲבִירוֹ בְּרַגְלָיו בָּאֵשׁ דֶּרֶךְ הַעֲבָרָה.
and passes him with his feet through the fire in the manner of passing that is customary for this service.
אוּן עֶר פִירְט אִים אַדוּרְךְ מִיט זַײנֶע פִיס דוּרְךְ דֶעם פַײעֶר אוֹיפְן אוֹפְן פוּן אַדוּרְכְפִירְן וָואס אִיז אֵײנְגֶעפִירְט בַײ דֶעם דִינְסְט.
מָסַר וְלֹא הֶעֱבִיר
If he handed over the child to the priests of Molech but did not pass him through the fire,
אוֹיב עֶר הָאט אִיבֶּערְגֶעגֶעבְן דָאס קִינְד פַאר דִי גַלָחִים פוּן מוֹלֶךְ אַבֶּער עֶר הָאט אִים נִישְׁט אַדוּרְכְגֶעפִירְט דוּרְכְן פַײעֶר,
הֶעֱבִיר וְלֹא מָסַר.
or if he passed him through the fire but did not hand him over first,
אָדֶער אוֹיב עֶר הָאט אִים אַדוּרְכְגֶעפִירְט דוּרְכְן פַײעֶר אַבֶּער עֶר הָאט אִים נִישְׁט אִיבֶּערְגֶעגֶעבְן פְרִיעֶר,
אוֹ שֶׁמָּסַר וְהֶעֱבִיר שֶׁלֹּא בְּדֶרֶךְ הַעֲבָרָה
or if he handed over and passed him, but did so not in the manner of passing that is typical for this worship,
אָדֶער אוֹיב עֶר הָאט אִיבֶּערְגֶעגֶעבְן אוּן אַדוּרְכְגֶעפִירְט אִים, אַבֶּער עֶר הָאט עֶס גֶעטוּן נִישְׁט אוֹיפְן אוֹפְן פוּן אַדוּרְכְפִירְן וָואס אִיז גֶעוִוײנְטְלֶעךְ פַאר דֶעם דִינְסְט,
פָּטוּר.
he is exempt from the capital punishment of stoning and from karet.
אִיז עֶר פָּטוּר פוּן דִי טוֹיט שְׁטְרָאף פוּן סְקִילָה אוּן פוּן כָּרֵת.
וְאֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיִּמְסֹר מִקְצָת זַרְעוֹ וְיָנִיחַ מִקְצָת
And he is not liable to these punishments until he hands over some of his offspring and leaves some of his offspring behind without passing them to Molech,
אוּן עֶר אִיז נִישְׁט חַיָּב אוֹיף דִי עוֹנָשִׁים בִּיז עֶר גֶעבְט אִיבֶּער אַ טֵײל פוּן זַײנֶע קִינְדֶער אוּן עֶר לָאזְט אִיבֶּער אַ טֵײל פוּן זַײנֶע קִינְדֶער אָן זֵײ אַדוּרְכְצוּפִירְן פַאר מוֹלֶךְ,
שֶׁנֶּאֱמַר ויקרא כ ג "כִּי מִזַּרְעוֹ נָתַן לַמּלֶךְ"
as it is said in the Torah in Vayikra 20:3, "For from his offspring he has given to Molech,"
וִוי עֶס שְׁטֵײט אִין דֶער תּוֹרָה אִין וַיִּקְרָא כ:ג, "וַוײל פוּן זַײן זֶרַע הָאט עֶר גֶעגֶעבְן צוּ מוֹלֶךְ,"
מִקְצָתוֹ וְלֹא כֻּלּוֹ:
which implies that he only gave some of it, and not all of it.
וָואס דָאס מֵײנְט אַ טֵײל דֶערְפוּן, אוּן נִישְׁט דָאס גַאנְצֶע.
אֶחָד זֶרַע כָּשֵׁר וְאֶחָד זֶרַע פָּסוּל
Whether it is legitimate offspring or whether it is illegitimate offspring,
סיי עס איז כָּשֵר'ע קינדער און סיי עס איז פְּסוּל'ע קינדער,
אֶחָד בָּנָיו וּבְנוֹתָיו בְּנֵיהֶם וּבְנֵי בְּנֵיהֶם
whether they are his sons and his daughters, their children, and the children of their children—
סיי עס זענען זיינע זין און זיינע טעכטער, זייערע קינדער, און די קינדער פֿון זייערע קינדער
עַל כָּל יוֹצְאֵי יְרֵכוֹ הוּא חַיָּב
for all descendants of his loin, he is liable to the death penalty for passing them to Molech,
אויף אַלע וואָס קומען אַרויס פֿון זיין לענד איז ער חַיָּב טויט-שטראָף פֿאַרן זיי איבערגעבן פֿאַרן מולך,
מִפְּנֵי שֶׁהֵן זַרְעוֹ.
because they are his offspring.
ווייל זיי זענען זיין זֶרַע.
אֲבָל אִם הֶעֱבִיר אֶחָיו אוֹ אַחְיוֹתָיו אוֹ אֲבוֹתָיו
But if he passed his brothers, or his sisters, or his fathers,
אָבער אויב ער האָט אַריבערגעפֿירט זיינע ברידער, אָדער זיינע שוועסטער, אָדער זיינע עלטערן,
אוֹ שֶׁהֶעֱבִיר עַצְמוֹ פָּטוּר.
or if he passed himself, he is exempt from the punishment of Molech.
אָדער אויב ער האָט אַריבערגעפֿירט זיך אַליין, איז ער פָּטוּר פֿון די שטראָף פֿון מולך.
הֶעֱבִיר אֶחָד מִזַּרְעוֹ וְהוּא יָשֵׁן
If he passed one of his offspring and he was sleeping,
אויב ער האָט אַריבערגעפֿירט איינעם פֿון זיין זֶרַע ווען ער איז געווען שלאָפֿנדיג,
אוֹ שֶׁהָיָה סוּמָא פָּטוּר:
or if the offspring was blind, he is exempt.
אָדער אויב דאָס קינד איז געווען בלינד, איז ער פָּטוּר.
מַצֵּבָה שֶׁאָסְרָה תּוֹרָה
A monument that the Torah forbade
אַ מַצֵּבָה וָואס דִּי תּוֹרָה הָאט פַארְבָאטְן
הִיא בִּנְיָן שֶׁהַכּל מִתְקַבְּצִין אֶצְלָהּ
it is a structure that everyone gathers near it
אִיז אַ גֶעבַיידֶע וָואס אַלֶע קְלַייבְן זִיךְ צוּנויף דֶערְנֶעבְן
וַאֲפִלּוּ לַעֲבֹד אֶת ה'
and even to worship — Hashem with it, it is forbidden,
אוּן אַפִילוּ צוּ דִינֶען דֶערְמִיט הַשֵּׁם אִיז עֶס פַארְבָאטְן,
שֶׁכֵּן הָיָה דֶּרֶךְ עוֹבְדֵי כּוֹכָבִים.
because so was the way of worshipers of stars to do.
וַוייל אַזוֹי אִיז גֶעוֶוען דֶער וֶועג פוּן דִּי שְׁטֶערְן-דִינֶער צוּ טָאן.
שֶׁנֶּאֱמַר "וְלֹא תָקִים לְךָ מַצֵּבָה".
As it is said, "And not shall you erect for yourself a monument."
וִוי עֶס שְׁטֵייט: "וְלֹא תָקִים לְךָ מַצֵּבָה" (אוּן דוּ זָאלְסְט דִּיר נִישְׁט אוֹיפְשְׁטֶעלְן קֵיין מַצֵּבָה).
וְכָל הַמֵּקִים מַצֵּבָה לוֹקֶה.
And anyone who erects a monument receives lashes.
אוּן יֶעדֶער וָואס שְׁטֶעלְט אוֹיף אַ מַצֵּבָה בַאקוּמְט מַלְקוֹת.
וְכֵן אֶבֶן מַשְׂכִּית הָאֲמוּרָה בַּתּוֹרָה
And likewise, a stone of kneeling that is mentioned in the Torah,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ אַן אֶבֶן מַשְׂכִּית (אַ שְׁטֵיין פוּן בּוּקְן זִיךְ) וָואס וֶוערְט דֶערְמַאנְט אִין דֶער תּוֹרָה,
אַף עַל פִּי שֶׁהוּא מִשְׁתַּחֲוֶה עָלֶיהָ לַשֵּׁם לוֹקֶה
even though he prostrates himself upon it to the Name of Hashem, he receives lashes,
אַפִילוּ עֶר בּוּקְט זִיךְ אוֹיף אִיר צוּם נָאמֶען פוּן הַשֵּׁם, בַאקוּמְט עֶר מַלְקוֹת,
שֶׁנֶּאֱמַר "וְאֶבֶן מַשְׂכִּית לֹא תִתְּנוּ בְּאַרְצְכֶם לְהִשְׁתַּחֲוֹת עָלֶיהָ"
as it is said, "And a stone of kneeling not shall you place in your land to prostrate yourselves upon it,"
וִוי עֶס שְׁטֵייט: "וְאֶבֶן מַשְׂכִּית לֹא תִתְּנוּ בְּאַרְצְכֶם לְהִשְׁתַּחֲוֹת עָלֶיהָ" (אוּן אַ שְׁטֵיין פוּן בּוּקְן זִיךְ זָאלְט אִיר נִישְׁט לֵייגְן אִין אַייעֶר לַאנְד זִיךְ צוּ בּוּקְן אוֹיף אִיר),
מִפְּנֵי שֶׁהָיָה דֶּרֶךְ עוֹבְדֵי כּוֹכָבִים לְהַנִּיחַ אֶבֶן לְפָנֶיהָ לְהִשְׁתַּחֲוֹת עָלֶיהָ.
because it was the way of worshipers of stars to place a stone before their idol to prostrate themselves upon it.
וַוייל עֶס אִיז גֶעוֶוען דֶער וֶועג פוּן דִּי שְׁטֶערְן-דִינֶער צוּ לֵייגְן אַ שְׁטֵיין פַאר זֵייעֶר עֲבוֹדָה זָרָה זִיךְ צוּ בּוּקְן אוֹיף אִיר.
לְפִיכָךְ אֵין עוֹשִׂין כֵּן לַה'.
Therefore, we do not do so to Hashem.
דֶערְפַאר טוּעֶן מִיר נִישְׁט אַזוֹי צוּ הַשֵּׁם.
וְאֵינוֹ לוֹקֶה עַד שֶׁיִּפְשֹׁט יָדָיו וְרַגְלָיו עַל הָאֶבֶן
And he does not receive lashes until he spreads out his hands and his feet upon the stone,
אוּן עֶר בַאקוּמְט נִישְׁט קֵיין מַלְקוֹת בִּיז עֶר שְׁפְרֵייט אוֹיס זַיינֶע הֶענְט אוּן זַיינֶע פִיס אוֹיפְן שְׁטֵיין,
וְנִמְצָא כֻּלּוֹ מֻטָּל עָלֶיהָ
and it turns out all of him is cast upon it,
אוּן עֶס גֶעפִינְט זִיךְ אַז זַיין גַאנְצֶער קֶערְפֶער לִיגְט דֶערוֹיף,
שֶׁזּוֹ הִיא הִשְׁתַּחֲוָיָה הָאֲמוּרָה בַּתּוֹרָה:
for this is the full prostration that is mentioned in the Torah.
וַוייל דָאס אִיז דִּי פוּלֶע הִשְׁתַּחֲוָיָה וָואס וֶוערְט דֶערְמַאנְט אִין דֶער תּוֹרָה.
בַּמֶּה דְּבָרִים אֲמוּרִים
In what circumstances are these words said?
אִין וַואסֶערֶע אוּמְשְׁטֶענְדְן זֶענֶען דִּי דָאזִיגֶע וֶוערְטֶער גֶעזָאגְט?
בִּשְׁאָר הָאֲרָצוֹת
In the rest of the lands, meaning anywhere outside the Beis HaMikdash.
אִין דִּי אִיבֶערִיגֶע לֶענְדֶער, דָאס מֵײנְט אִיבֶּערַאל אִינְדְרוֹיסְן פוּנֶעם בֵּית הַמִּקְדָּשׁ.
אֲבָל בַּמִּקְדָּשׁ מֻתָּר לְהִשְׁתַּחֲווֹת עַל הָאֲבָנִים
But in the Beis HaMikdash, it is permitted to prostrate flat upon the stones,
אָבֶּער אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ אִיז עֶרְלוֹיבְט זִיךְ אַרָאפְּצוּוַואֳרְפְן פְלַאך אוֹיף דִּי שְׁטֵײנֶער,
שֶׁנֶּאֱמַר "בְּאַרְצְכֶם",
as it is said in the Torah, "in your land,"
וִוי עֶס שְׁטֵײט אִין דִּי תּוֹרָה, "אִין אֵײעֶר לַאנְד,"
בְּאַרְצְכֶם אִי אַתֶּם מִשְׁתַּחֲוִים עַל הָאֲבָנִים
which teaches: in your land you may not prostrate upon the stones,
וָואס לֶערְנְט אוּנְז: אִין אֵײעֶר לַאנְד טָארְט אִיר זִיךְ נִישְׁט אַרָאפְּוַואֳרְפְן אוֹיף דִּי שְׁטֵײנֶער,
אֲבָל אַתֶּם מִשְׁתַּחֲוִים עַל הָאֲבָנִים הַמְפֻצָּלוֹת בַּמִּקְדָּשׁ.
but you may prostrate upon the hewn stones in the Beis HaMikdash.
אָבֶּער אִיר מֶעגְט זִיךְ אַרָאפְּוַואֳרְפְן אוֹיף דִּי אוֹיסְגֶעקְלַאפְטֶע שְׁטֵײנֶער אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ.
וּמִפְּנֵי זֶה נָהֲגוּ כָּל יִשְׂרָאֵל
And because of this, all of Yisrael customarily
אוּן צוּלִיב דֶעם הָאבְן גַאנְץ יִשְׂרָאֵל זִיךְ גֶעפִירְט
לְהַצִּיעַ מַחְצְלָאוֹת בְּבָתֵּי כְּנֵסִיּוֹת הָרְצוּפוֹת בַּאֲבָנִים
spread mats in synagogues that are paved with stones,
אוֹיסְצוּשְׁפְּרֵײטְן מַאטְן אִין בָּתֵּי מִדְרָשִׁים וָואס זֶענֶען אוֹיסְגֶעפְלַאסְטֶערְט מִיט שְׁטֵײנֶער,
אוֹ מִינֵי קַשׁ וְתֶבֶן
or types of straw and hay,
אָדֶער סָארְטְן שְׁטְרוֹי אוּן הֵײ,
לְהַבְדִּיל בֵּין פְּנֵיהֶם וּבֵין הָאֲבָנִים.
to separate between their faces and the stones when they bow down.
מַבְדִּיל צוּ זַײן צְוִוישְׁן זֵײעֶרֶע פְּנִימֶער אוּן דִּי שְׁטֵײנֶער וֶוען זֵײ בּוּקְן זִיךְ.
וְאִם לֹא מָצָא דָּבָר מַבְדִּיל בֵּינוֹ וּבֵין הָאֶבֶן
And if he did not find a thing separating between himself and the stone,
אוּן אוֹיב עֶר הָאט נִישְׁט גֶעפוּנֶען קֵײן זַאךְ וָואס מַאכְט אַן אָפְטֵײלוּנְג צְוִוישְׁן אִים אוּן דֶעם שְׁטֵײן,
הוֹלֵךְ לְמָקוֹם אַחֵר וּמִשְׁתַּחֲוֶה
he goes to another place and prostrates there,
גֵײט עֶר צוּ אַן אַנְדֶער אָרְט אוּן בּוּקְט זִיךְ דָארְט,
אוֹ שׁוֹחֶה עַל צִדּוֹ וּמַטֶּה
or he bends on his side and inclines himself,
אָדֶער בֵּײגְט עֶר זִיךְ אוֹיף זַײן זַײט אוּן נֵײגְט זִיךְ אָן,
כְּדֵי שֶׁלֹּא יַדְבִּיק פָּנָיו בָּאֶבֶן:
in order that he will not press his face to the stone.
כְּדֵי עֶר זָאל נִישְׁט צוּדְרִיקְן זַײן פָּנִים צוּם שְׁטֵײן.
כָּל הַמִּשְׁתַּחֲוֶה לַה' עַל הָאֲבָנִים הַמְפֻצָּלוֹת
Anyone who prostrates to Hashem upon the paved stones
יֶעדֶער וָואס בּוּקְט זִיךְ צוּ הַשֵּׁם אוֹיף אוֹיסְגֶעפְלַאסְטֶערְטֶע שְׁטֵיינֶער
בְּלֹא פִּשּׁוּט יָדַיִם וְרַגְלַיִם
but without the spreading of hands and feet
אַבֶּער אָן אוֹיסְשְׁפְּרֵייטְן דִּי הֶענְט אוּן פִּיס
אֵינוֹ לוֹקֶה
is not lashed with Torah-mandated malkus,
וֶוערְט נִישְׁט גֶעשְׁמִיסְן מִיט מַלְקוֹת מִן הַתּוֹרָה,
אֶלָּא מַכִּין אוֹתוֹ מַכַּת מַרְדּוּת.
but they strike him with a blow of rebelliousness as a Rabbinic punishment.
נָאר מֶען שְׁלָאגְט אִים אַ מַכַּת מַרְדּוּת אַלְס אַ רַבָּנִישֶׁע שְׁטְרָאף.
אֲבָל לַעֲבוֹדַת כּוֹכָבִים
But for the worship of stars and idols,
אַבֶּער פַאר עֲבוֹדָה זָרָה
אֶחָד הִשְׁתַּחֲוָיָה בְּפִשּׁוּט יָדַיִם וְרַגְלַיִם
it is the same whether it is prostration with the spreading of hands and feet
אִיז עֶס דֶער אֵיינְצִיגֶער דִּין, סַיי אוֹיב עֶס אִיז אַ הִשְׁתַּחֲוָיָה מִיטְ'ן אוֹיסְשְׁפְּרֵייטְן דִּי הֶענְט אוּן פִּיס
אוֹ בְּלֹא פִּשּׁוּט יָדַיִם וְרַגְלַיִם
or without the spreading of hands and feet;
אוּן סַיי אָן דֶעם אוֹיסְשְׁפְּרֵייטְן דִּי הֶענְט אוּן פִּיס;
מִשָּׁעָה שֶׁיִּכְבּשׁ פָּנָיו בַּקַּרְקַע
from the moment that he presses his face into the ground before the idol,
פוּן דֶעם מָאמֶענְט וָואס עֶר דְרִיקְט זַיין פָּנִים צוּם בָּאדְן פַאר דֶער עֲבוֹדָה זָרָה,
נִסְקָל:
he is stoned by the Beis Din.
וֶוערְט עֶר גֶעשְׁטֵיינִיגְט דּוּרְךְ בֵּית דִּין.
הַנּוֹטֵעַ אִילָן אֵצֶל הַמִּזְבֵּחַ
One who plants a tree near the altar
דֶער וָואס פְלַאנְצְט אַ בּוֹים נֶעבְּן דֶעם מִזְבֵּחַ
אוֹ בְּכָל הָעֲזָרָה
or in any part of the Temple courtyard,
אָדֶער אִין סַיי וֶועלְכֶע אָרְט פוּן דֶעם בֵּית הַמִּקְדָּש'ס הוֹיף,
בֵּין אִילַן סְרָק בֵּין אִילַן מַאֲכָל
whether it is a tree of barrenness which does not produce fruit, whether it is a tree of food which does produce fruit,
סַיי עֶס אִיז אַ סְרָק בּוֹים וָואס בְּרֶענְגְט נִישְׁט קַיין פְרוּכְט, סַיי עֶס אִיז אַ מַאֲכָל בּוֹים וָואס בְּרֶענְגְט יָא פְרוּכְט,
אַף עַל פִּי שֶׁעֲשָׂאוֹ לְנוֹי לַמִּקְדָּשׁ וְיֹפִי לוֹ
even though he made it for beauty for the Temple and attractiveness for it,
כָאטְשׁ עֶר הָאט עֶס גֶעמַאכְט פַאר שֵׁיינְקֵייט פַארְן בֵּית הַמִּקְדָּש אוּן פַאר אִיר בַּאצִירְטְקֵייט,
הֲרֵי זֶה לוֹקֶה
behold this one receives lashes mid'Oraisa,
אִיז עֶר לוֹקֶה מִן הַתּוֹרָה,
שֶׁנֶּאֱמַר "לֹא תִטַּע לְךָ אֲשֵׁרָה כָּל עֵץ אֵצֶל מִזְבַּח ה' אֱלֹהֶיךָ".
as it is said in the Torah, "Do not plant for yourself an asherah, any tree, near the altar of Hashem your God."
וִוי עֶס שְׁטֵייט אִין דֶער תּוֹרָה, "לֹא תִטַּע לְךָ אֲשֵׁרָה כָּל עֵץ אֵצֶל מִזְבַּח ה' אֱלֹהֶיךָ" (פְלַאנְץ דִיר נִישְׁט קַיין אֲשֵׁרָה, סַיי וֶועלְכֶע בּוֹים, נֶעבְּן דֶעם מִזְבֵּחַ פוּן הַשֵּׁם דַיין גָאט).
מִפְּנֵי שֶׁהָיָה זֶה דֶּרֶךְ עוֹבְדֵי כּוֹכָבִים
This is prohibited because it was this the way of worshipers of stars
דָאס אִיז פַארְבָאטְן וַוייל דָאס אִיז גֶעוֶוען דֶער וֶועג פוּן דִּי עוֹבְדֵי כּוֹכָבִים
נוֹטְעִין אִילָנוֹת בְּצַד מִזְבֵּחַ שֶׁלָּהּ
that they would plant trees beside altars of theirs
אַז זֵיי פְלֶעגְן פְלַאנְצְן בֵּיימֶער נֶעבְּן זֵייעֶרֶע מִזְבְּחוֹת
כְּדֵי שֶׁיִּתְקַבְּצוּ שָׁם הָעָם:
in order that they would gather there, the people, for their pagan worship.
כְּדֵי עֶס זָאלְן זִיךְ דָארְט צוּנוֹיפְקְלַייבְן דָאס פָאלְק פַאר זֵייעֶר עֲבוֹדָה זָרָה.
אָסוּר לַעֲשׂוֹת אַכְסַדְרָאוֹת שֶׁל עֵץ בַּמִּקְדָּשׁ
It is forbidden to make porches of wood in the Temple
עֶס אִיז אָסוּר צוּ מָאכְן גָאנִיקֶעס פוּן הָאלְץ אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ
כְּדֶרֶךְ שֶׁעוֹשִׂין בַּחֲצֵרוֹת,
like the way that they make in private courtyards,
אַזוֹי וִוי דֶער שְׁטֵייגֶער וָואס מֶענְט מָאכְט אִין פְּרִיוָואטֶע הוֹיפְן,
אַף עַל פִּי שֶׁהוּא בְּבִנְיָן וְאֵינוֹ עֵץ נָטוּעַ
even though that it is in a building and it is not a tree planted in the ground.
כָאטְשׁ וָואס דָאס אִיז אַ טֵייל פוּן אַ גֶעבַּיידֶע אוּן עֶס אִיז נִישְׁט קֵיין גֶעפְלַאנְצְטֶער בּוֹים אִין דֶער עֶרְד.
הַרְחָקָה יְתֵרָה הִיא
This is an extra distancing to guard against the prohibition of Asherah,
דָאס אִיז אַן אִיבֶעְרִיגֶע דֶערְוַוייְטֶערוּנְג זִיךְ צוּ הִיטְן פוּן דֶעם אִיסוּר פוּן אַן אֲשֵׁירָה,
שֶׁנֶּאֱמַר "כָּל עֵץ".
as it is said in the Torah in Devarim 16:21, "You shall not plant for yourself an Asherah, any tree" near the Altar of Hashem.
וִוי עֶס שְׁטֵייט גֶעשְׁרִיבְן אִין דֶער תּוֹרָה אִין דְּבָרִים ט"ז:כ"א, "לֹא תִטַּע לְךָ אֲשֵׁרָה כָּל עֵץ" נֶעבְּן דֶעם מִזְבֵּחַ פוּן הַשֵּׁם.
אֶלָּא כָּל הָאַכְסַדְרָאוֹת וְהַסְּבָכוֹת הַיּוֹצְאוֹת מִן הַכְּתָלִים שֶׁהָיוּ בַּמִּקְדָּשׁ
Rather, all the porches and the lattices that protrude from the walls that were in the Temple
נָאר אַלֶע גָאנִיקֶעס אוּן דִי גְרָאטְנְס וָואס שְׁטֶעקְן אַרוֹיס פוּן דִי וֶוענְט וָואס זֶענֶען גֶעוֶוען אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ
שֶׁל אֶבֶן הָיוּ לֹא שֶׁל עֵץ:
were of stone; they were not of wood.
זֶענֶען גֶעוֶוען פוּן שְׁטֵיין; זֵיי זֶענֶען נִישְׁט גֶעוֶוען פוּן הָאלְץ.
This chapter outlines the severe prohibitions of ov, yid'oni, and Molech, detailing their specific rituals and the liabilities of kares, stoning, or a sin offering depending on whether the act was intentional or inadvertent. The Rambam clarifies that the worship of Molech requires passing some, but not all, of one's descendants through fire with the priests' permission, and does not apply to other relatives or to oneself. Lastly, the Rambam explains the prohibitions against erecting a matzevah and prostrating oneself on a kneeling stone outside the Beis HaMikdash, noting that while bowing on hewn stone was permitted in the Temple, we must use mats or lie on our sides to create a separation when davening on stone floors in our synagogues today.
דֶער קַאפִּיטְל לֵייגְט אַרָאפֿ דִּי שְׁוֶוערֶע אִסּוּרִים פֿוּן אֹב, יִדְּעוֹנִי, אוּן מֹלֶךְ, אוּן פַֿארְצֵייכְנְט זֵייעֶרֶע סְפֶּצִיפִֿישֶׁע רִיטוּאַלְן אוּן דִּי חִיּוּבִים פֿוּן כָּרֵת, סְקִילָה, אָדֶער אַ חַטָּאת, גֶעוֶוענְדְט אַן דֶעם צִי דִּי מַעֲשֶׂה אִיז גֶעטָאן גֶעוָוארְן בְּמֵזִיד אָדֶער בְּשׁוֹגֵג. דֶער רַמְבַּ"ם קְלֶערְט אוֹיף אַז דִּי עֲבוֹדָה פֿוּן מֹלֶךְ פַאדֶערְט דָאס אַדוּרְכְפִֿירְן אַ טֵייל, אָבֶּער נִישְׁט אַלֶע, פֿוּן דִּי אֵייגֶענֶע קִּינְדֶער אִין פַּייעֶר מִיט דִּי רְשׁוּת פֿוּן דִּי גְלָחִים, אוּן עֶס אִיז נִישְׁט חָל אוֹיף אַנְדֶערֶע קְרוֹבִים אָדֶער אוֹיף זִיךְ אַלֵיין. צוּם סוֹף עֶרְקְלֶערְט דֶער רַמְבַּ"ם דִּי אִסּוּרִים קֶעגְן אוֹיפְשְׁטֶעלְן אַ מַצֵּבָה אוּן זִיךְ בּוּקְן אוֹיף אַן אֶבֶן מַשְׂכִּית אִיןְדְרוֹיסְן פֿוּן בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, בַּאמֶערְקֶענְדִיג אַז בְּשַׁעַת דָאס בּוּקְן זִיךְ אוֹיף גֶעקְלַאפְטֶע שְׁטֵיינֶער אִיז יָא גֶעוֶוען עֶרְלוֹיבְּט אִין בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, מוּזְן מִיר הֵיינְט נוּצְן מַאטְן אָדֶער זִיךְ לֵייגְן אוֹיף דִּי זַייט צוּ מַאכְן אַן אַפְשֵׁייד וֶוען מִיר דַאוְוענֶען אוֹיף שְׁטֵיינֶערְנֶע פְלַאטְפַֿארְמֶעס אִין אוּנְזֶערֶע בָּתֵּי מִדְרָשִׁים.
My dear talmid, look at what the Rambam is teaching us here. The Torah forbids us from erecting a monument (matzeivah) or bowing on a stone floor, even if our entire intention is to serve Hashem! Why? Because this was the way of the pagans. The Torah is telling us something profound: when it comes to serving Hashem, the end does not justify the means. We cannot use the methods of the street, the styles of the secular world, or the gimmicks of the outside culture, even if we think it will bring us closer to Shamayim or help us gather people for a holy cause.
True avodah requires us to be pure not only in our hearts, but in our vessels. If we try to inspire ourselves using the loud, superficial, and self-centered ways of the world around us, we profane the very connection we are trying to build. Hashem wants us to serve Him in the way He commanded, with the quiet, modest, and holy pathways of the mesorah.
Today, take a look at how you perform your mitzvos and run your Jewish home. Make sure you are not bringing the 'monuments' of the outside world into your sacred space. Choose one small area of your daily life, whether it is how you dress, how you speak, or how you celebrate a simcha, and ensure it is done with pure, authentic Jewish warmth, completely untouched by the trends of the street.
מַיין טֵייעֶרֶער תַּלְמִיד, קוּק וָואס דֶער רַמְבַּ"ם לֶערְנְט אוּנְז דָא גָאר טִיף. דִּי תּוֹרָה פַֿארְבָּאט אוּנְז אוֹיפְצוּשְׁטֶעלְן אַ מַצֵּבָה אָדֶער זִיךְ צוּ בּוּקְן אוֹיף אַ שְׁטֵיינֶערְנֶעם דִּיל, אַפִֿילוּ אוֹיבּ אוּנְזֶער גַאנְצֶע כַּוָּנָה אִיז צוּ דִּינֶען הַשֵּׁם! פַֿאר וָואס? וַוייל דָאס אִיז גֶעוֶוען דֶער וֶועג פֿוּן דִּי עוֹבְדֵי עֲבוֹדָה זָרָה. דִּי תּוֹרָה זָאגְט אוּנְז דָא אַ טִיפְן יְסוֹד: וֶוען עֶס קוּמְט צוּ דִּינֶען הַשֵּׁם, הֵיילִיגְט דֶער צִיל נִישְׁט דִּי מִיטְלֶען. מִיר קֶענֶען נִישְׁט נוּצְן דִּי וֶועגְן פֿוּן דִּי גַאס, דִּי סְטִילְן פֿוּן דֶער וֶועלְטְלִיכֶער גַאס, אָדֶער דִּי הַמְצָאוֹת פֿוּן דֶער דְרוֹיסְנְדִיגֶער קוּלְטוּר, אַפִֿילוּ אוֹיבּ מִיר מֵיינֶען אַז דָאס וֶועט אוּנְז בְּרֶענְגֶען בְּלִיזְקֶער צוּ שָׁמַיִם אָדֶער הֶעלְפְן פַֿארְזַאמְלֶען מֶענְטְשְׁן פַֿאר אַ הֵיילִיגְן צוֶועק.
אֱמֶת'ע עֲבוֹדָה פַאדֶערְט פֿוּן אוּנְז צוּ זַיין רֵיין נִישְׁט נָאר אִין אוּנְזֶערֶע הֶערְצֶער, נָאר אוֹיךְ אִין אוּנְזֶערֶע כֵּלִים. אוֹיבּ מִיר פְרוּבִּירְן זִיךְ צוּ דֶערְוֶועקְן מִיט דִּי הוֹיכֶע, אוֹיבֶּערְפְֿלֶעכְלִיכֶע אוּן זֶעלְבְּסְט-צֶענְטְרִירְטֶע וֶועגְן פֿוּן דֶער וֶועלְט אַרוּם אוּנְז, פַֿארְשְׁוֶועכְן מִיר דֶעם עֶצֶם קֶשֶׁר וָואס מִיר פְרוּבִּירְן אוֹיפְצוּבּוֹיעֶן. הַשֵּׁם וִויל מִיר זָאלְן אִים דִּינֶען אוֹיף דֶעם אֹפֶן וִוי עֶר הָאט אוּנְז בַּאפֿוֹילְן, מִיט דִּי שְׁטִילֶע, בַּאשֵׁיידֶענֶע אוּן הֵיילִיגֶע וֶועגְן פֿוּן דֶער מַסּוֹרָה.
נֶעם הֵיינְט אַ קוּק וִוי אַזוֹי דוּ טוּסְט דַיינֶע מִצְוֹת אוּן וִוי אַזוֹי דוּ פִֿירְסְט דַיין אִידִישׁ שְׁטוּבּ. הִיט זִיךְ אַז דוּ בְּרֶענְגְסְט נִישְׁט אַרַיין דִּי 'מַצֵּבוֹת' פֿוּן דֶער דְרוֹיסְנְדִיגֶער וֶועלְט אִין דַיין הֵיילִיגְן וִוינְקְל. קְלַייבּ אוֹיס אֵיין קְלֵיינֶעם שֶׁטַח אִין דַיין טֶעגְלִיכְן לֶעבְּן, צִי דָאס אִיז וִוי אַזוֹי דוּ קְלֵיידְסְט זִיךְ, וִוי אַזוֹי דוּ רֶעדְסְט, אָדֶער וִוי אַזוֹי דוּ פְרַאוְועסְט אַ שִׂמְחָה, אוּן שְׁטֶעל זִיךְ פַֿארְזִיכֶערְן אַז עֶס וֶוערְט גֶעטָאן מִיט רֵיינֶעם, אֱמֶת'ן אִידִישְׁן וַוארֶעמְקֵייט, אִינְגַאנְצְן אוּמְבַּארִירְט פֿוּן דִּי מָאדֶעס פֿוּן דֶער גַאס.