In this chapter, the Rambam teaches us the delicate and serious halachos of nidui (ostracism) and cherem (excommunication). We begin with the great caution required when dealing with a chacham (Torah sage) who has stumbled, showing how the court must avoid shaming him publicly and instead administer malkos (lashes) privately to preserve his honor.
We then learn the practical details of how these bans are issued and lifted, as well as the strict restrictions placed on the individual. The Rambam outlines the differences between nidui and the far more severe cherem, detailing how they affect a person's daily life, learning, and standing in the community, and how we must strive to bring the person to teshuvah.
אִין דֶעם קָאפִּיטְל לֶערְנְט אוּנְז דֶער רַמְבַּ"ם דִי אַיידֶעלֶע אוּן הַארְבֶּע הִלְכוֹת פוּן נִדּוּי אוּן חֵרֶם. מִיר הַייבְן אָן מִיט דִי גְרוֹיסֶע פַארְזִיכְטִיגְקַייט וָואס מִיר דַארְפְן הָאבְן וֶוען מִיר הַאנְדְלֶען מִיט אַ חָכָם וָואס הָאט גֶעשְׁטְרוֹיכְלְט, וַוייזְנְדִיג וִוי אַזוֹי בֵּית דִּין דַארְף אוֹיסְמַיידְן אִים צוּ פַארְשֶׁעמֶען בָּרַבִּים, אוּן אַנְשְׁטָאט דֶעם גֶעבְן אִים מַלְקוּת בְּצִנְעָה כְּדֵי צוּ הִיטְן אוֹיף זַיין כָּבוֹד.
דֶערְנָאךְ לֶערְנֶען מִיר דִי פְּרַאקְטִישֶׁע פְּרָטִים וִוי אַזוֹי דִי דָאזִיגֶע נִדּוּיִים וֶוערְן אַרוֹיפְגֶעלֵייגְט אוּן וִוי אַזוֹי מֶען טוּט זֵיי מַתִּיר זַיין, וִוי אוֹיךְ דִי שְׁטְרֶענְגֶע הַגְבָּלוֹת וָואס וֶוערְן אַרוֹיפְגֶעלֵייגְט אוֹיף דֶעם מֶענְטְשְׁן. דֶער רַמְבַּ"ם לֵייגְט אוֹיס דִי חִילּוּקִים צוּוִוישְׁן נִדּוּי אוּן דֶעם פִיל מֶֶער הַארְבְּן חֵרֶם, מַסְבִּיר גֶעוֶוען וִוי אַזוֹי זֵיי הָאבְן אַן הַשְׁפָּעָה אוֹיף דֶעם מֶענְטְשְׁנְס טֶעגְלִיכְן לֶעבְן, זַיין לֶערְנֶען, אוּן זַיין אָנְוֶועזְנְהַייט אִין דִי קְהִלָּה, אוּן וִוי אַזוֹי מִיר דַארְפְן שְׁטְרֶעבְן צוּ בְּרֶענְגֶען דֶעם מֶענְטְשְׁן צוּ תְּשׁוּבָה.
חָכָם זָקֵן בְּחָכְמָה
A sage who is distinguished in wisdom,
אַ חָכָם וָואס אִיז אָנְגֶעזֶען אִין חָכְמָה,
וְכֵן נָשִׂיא אוֹ אַב בֵּית דִּין שֶׁסָּרַח
and so too a Nasi or an Av Beit Din who sinned,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ אַ נָשִׂיא אָדֶער אַן אַב בֵּית דִּין וָואס הָאט גֶעזִינְדִיגְט,
אֵין מְנַדִּין אוֹתוֹ בְּפַרְהֶסְיָא לְעוֹלָם.
we do not ostracize him publicly ever, out of respect for his Torah.
לֵייגְט מֶען אִים קֵיינְמָאל נִישְׁט אִין חֵרֶם בָּרַבִּים, צוּלִיב דֶעם כָּבוֹד פוּן זַײן תּוֹרָה.
אֶלָּא אִם כֵּן עָשָׂה כְּיָרָבְעָם בֶּן נְבָט וַחֲבֵרָיו.
Unless he did like Yerovam son of Nevat and his colleagues, leading the public to sin and denying Hashem.
אוֹיסֶער אוֹיב עֶר הָאט גֶעטוּן וִוי יָרָבְעָם בֶּן נְבָט אוּן זַײנֶע חֲבֵרִים, וָואס הָאבְן מַחְטִיא גֶעוֶוען דֶעם רַבִּים אוּן אָפְּגֶעלֵייקְנְט אִין הַשֵּׁם.
אֲבָל כְּשֶׁחָטָא שְׁאָר חַטָּאוֹת
But when he sinned other sins,
אָבֶּער וֶוען עֶר הָאט גֶעזִינְדִיגְט אַנְדֶערֶע זִינְד,
מַלְקִין אוֹתוֹ בְּצִנְעָה.
we lash him privately,
שְׁלָאגְט מֶען אִים מַלְקוּת בְּצִנְעָה,
שֶׁנֶּאֱמַר הושע ד ה "וְכָשַׁלְתָּ הַיּוֹם וְכָשַׁל גַּם נָבִיא עִמְּךָ לָיְלָה"
as it is said in the pasuk in Hoshea 4:5, "and you shall stumble by day, and shall stumble also a prophet with you at night,"
וִוי עֶס שְׁטֵייט אִין פָּסוּק אִין הוֹשֵׁעַ, "וְכָשַׁלְתָּ הַיּוֹם וְכָשַׁל גַּם נָבִיא עִמְּךָ לָיְלָה",
אַף עַל פִּי שֶׁכָּשַׁל כַּסֵּהוּ כְּלַיְלָה.
meaning, even though he stumbled, cover him like night and do not expose him publicly.
דָאס מֵײנְט, כָּאטְשׁ עֶר הָאט גֶעשְׁטְרוֹיכְלְט, דֶעק אִים צוּ וִוי דִּי נַאכְט אוּן פַארְשֶׁעם אִים נִישְׁט בָּרַבִּים.
וְאוֹמְרִים לוֹ הִכָּבֵד וְשֵׁב בְּבֵיתְךָ.
And they say to him, "preserve your honor and sit in your house," so that you do not disgrace yourself further.
אוּן מֶען זָאגְט צוּ אִים: "הִיט דַײן כָּבוֹד אוּן זִיץ אִין דַײן הָאוּז", כְּדֵי דוּ זָאלְסְט זִיךְ נִישְׁט וַײטֶער פַארְשֶׁעמֶען.
וְכֵן כָּל תַּלְמִיד חָכָם שֶׁנִּתְחַיֵּב נִדּוּי
And so too, any Torah sage who became obligated in ostracism,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ, יֶעדֶער תַּלְמִיד חָכָם וָואס אִיז נִתְחַיֵּב גֶעוָואדְן נִדּוּי,
אָסוּר לְבֵית דִּין לִקְפֹּץ וּלְנַדּוֹתוֹ בִּמְהֵרָה
it is forbidden for a court to leap and to ostracize him hastily;
אִיז אָסוּר פַאר אַ בֵּית דִּין זִיךְ צוּ יָאגְן אוּן אִים שְׁנֶעל מְנַדֶּה זַײן;
אֶלָּא בּוֹרְחִין מִדָּבָר זֶה וְנִשְׁמָטִין מִמֶּנּוּ.
rather, they flee from this matter and slip away from it as much as possible.
נָאר זֵײ אַנְטְלוֹיפְן פוּן דֶעם עִנְיָן אוּן דְרֵײעֶן זִיךְ אַרוֹיס דֶערְפוּן וִוי וַײט מֶעגְלֶעךְ.
וַחֲסִידֵי הַחֲכָמִים הָיוּ מִשְׁתַּבְּחִים
And the pious of the sages would praise themselves
אוּן דִּי חֲסִידִים צְוִוישְׁן דִּי חֲכָמִים פְלֶעגְן זִיךְ בַּארִימֶען
שֶׁלֹּא נִמְנוּ מֵעוֹלָם לְנַדּוֹת תַּלְמִיד חָכָם
that not they were counted ever to ostracize a Torah sage,
אַז זֵײ הָאבְן זִיךְ קֵיינְמָאל נִישְׁט בַּאטֵײלִיגְט אִין אַ מִנְיָן מְנַדֶּה צוּ זַײן אַ תַּלְמִיד חָכָם,
אַף עַל פִּי שֶׁנִּמְנִין לְהַלְקוֹתוֹ אִם נִתְחַיֵּב מַלְקוֹת.
even though they were counted to lash him if he became obligated in lashes.
כָּאטְשׁ זֵײ הָאבְן זִיךְ יָא בַּאטֵײלִיגְט אִים צוּ שְׁלָאגְן מַלְקוּת אוֹיב עֶר אִיז נִתְחַיֵּב גֶעוָואדְן מַלְקוּת.
וַאֲפִלּוּ מַכַּת מַרְדּוּת נִמְנִין עָלָיו לְהַכּוֹתוֹ:
And even for stripes for rebellion, they were counted upon him to strike him, yet they still avoided ostracizing him.
אוּן אֲפִילוּ אוֹיף מַכַּת מַרְדּוּת הָאבְן זֵײ זִיךְ בַּאטֵײלִיגְט אִים צוּ שְׁלָאגְן, אָבֶּער פוּן נִדּוּי הָאבְן זֵײ זִיךְ דֶערוַײטֶערְט.
וְכֵיצַד הוּא הַנִּדּוּי,
And how is the procedure of the ostracism performed? The Beis Din or the person imposing it
אוּן וִויאַזוֹי אִיז דֶער סֵדֶר פוּן דֶער נִידוּי, דֶער בֵּית דִין אָדֶער דֶער וָואס לֵייגְט אִים אִין נִידוּי
אוֹמֵר פְּלוֹנִי יְהֵא בְּשַׁמָּתָא.
says, "So-and-so shall be in ostracism."
זָאגְט, "פְּלוֹנִי זָאל זַײן אִין נִידוּי."
וְאִם נִדּוּהוּ בְּפָנָיו
And if they ostracized him in his presence,
אוּן אוֹיבּ זֵײ הָאבְּן אִים מְנוּדֶה גֶעוֶוען אִין זַײן אַנְוֶועזְנְהֵײט,
אוֹמֵר לוֹ פְּלוֹנִי זֶה בְּשַׁמָּתָא.
the one imposing it says to him, "This So-and-so is in ostracism."
זָאגְט מֶען צוּ אִים, "דֶער פְּלוֹנִי אִיז אִין נִידוּי."
וְהַחֵרֶם,
And as for the excommunication, which is a more severe ban, the one imposing it
אוּן דֶער חֵרֶם, וָואס אִיז אַ שְׁוֶוערֶערֶער בַּאן,
אוֹמֵר לוֹ פְּלוֹנִי מֻחְרָם.
says to him, "So-and-so is excommunicated."
זָאגְט מֶען צוּ אִים, "פְּלוֹנִי אִיז מוּחְרָם."
וְאָרוּר בּוֹ אָלָה
And the term "cursed" is very severe, for has in it the implication of a curse,
אוּן דָאס וָוארט "אָרוּר" אִיז זֵײעֶר שְׁוֶוער, וַוײל עֶס הָאט אִין זִיךְ דִי בַּאדַײטוּנג פוּן אַ קְלָלָה,
בּוֹ שְׁבוּעָה
and it also has in it the severity of an oath,
עֶס הָאט אִין זִיךְ אוֹיךְ דֶעם חוֹמֶר פוּן אַ שְׁבוּעָה,
בּוֹ נִדּוּי:
and it also has in it the status of ostracism.
אוּן עֶס הָאט אִין זִיךְ אוֹיךְ דֶעם דִין פוּן נִידוּי.
וְכֵיצַד מַתִּירִין הַנִּדּוּי אוֹ הַחֵרֶם.
And how do they release a person from the ban of ostracism or the excommunication?
אוּן וִויאַזוֹי לָאזְט מֶען אוֹיס אַ מֶענְטְש פוּן דֶעם נִידוּי אָדֶער דֶעם חֵרֶם?
אוֹמֵר לוֹ שָׁרוּי לְךָ וּמָחוּל לְךָ.
The one releasing the ban says to him, in his presence: "Released to you and forgiven to you."
דֶער וָואס לָאזְט עֶס אוֹיס זָאגְט צוּ אִים אִין זַײן פָּנִים: "עֶס אִיז דִיר אוֹיסְגֶעלָאזְט אוּן עֶס אִיז דִיר מוּחַל גֶעוֶוען."
וְאִם הִתִּירוּהוּ שֶׁלֹּא בְּפָנָיו
And if they released him not in his presence,
אוּן אוֹיב מֶען הָאט אִים אוֹיסְגֶעלָאזְט שֶׁלֹּא בְּפָנָיו, נִישְׁט אִין זַײן אַנְוֶועזְנְהַײט,
אוֹמֵר לוֹ פְּלוֹנִי שָׁרוּי לוֹ וּמָחוּל לוֹ:
the one releasing says to the messenger or to those assembled: "So-and-so is released to him and forgiven to him."
זָאגְט עֶר צוּם שָׁלִיחַ אָדֶער צוּ דִי פַארְזַאמְלְטֶע: "פְּלוֹנִי אִיז אוֹיסְגֶעלָאזְט פַאר אִים אוּן מוּחַל גֶעוֶוען פַאר אִים."
מַהוּ הַמִּנְהָג שֶׁיִּנְהֹג הַמְנֻדֶּה בְּעַצְמוֹ וְשֶׁנּוֹהֲגִין עִמּוֹ.
What is the practice that the ostracized person should practice himself, and that they practice with him in the community?
וואָס איז דער מִנְהָג וואָס דער מְנוּדֶה דאַרף פֿירן מיט זיך אַליין, און וואָס מיר פֿירן זיך מיט אים אין דער קְהִלָּה?
מְנֻדֶּה אָסוּר לְסַפֵּר וּלְכַבֵּס כְּאָבֵל כָּל יְמֵי נִדּוּיוֹ.
An ostracized person is forbidden to cut hair and to launder, like a mourner, all the days of his ostracism.
אַ מְנוּדֶה טאָר זיך נישט שערן די האָר און נישט וואַשן קליידער, פֿונקט ווי אַן אָבֵל, אַלּע טעג פֿון זיין נִידּוּי.
וְאֵין מְזַמְּנִין עָלָיו.
And they do not include him in a zimmun for Birchas HaMazon upon him to make a quorum of three.
און מען מְזַמֵּן נישט מיט אים פֿאַר בִּרְכַּת הַמָּזוֹן אויף אים צו מאַכן אַ מְזוּמָן פֿון דריי.
וְלֹא כּוֹלְלִין אוֹתוֹ בַּעֲשָׂרָה לְכָל דָּבָר שֶׁצָּרִיךְ עֲשָׂרָה.
And they do not include him in ten for any matter that requires ten men, such as a minyan for davening or Kaddish.
און מען רעכנט אים נישט אַריין אין צען פֿאַר סיי וועלכע זאַך וואָס דאַרף צען מענטשן, ווי אַ מִנְיָן פֿאַר דאַווענען אָדער קַדִּיש.
וְלֹא יוֹשְׁבִין עִמּוֹ בְּאַרְבַּע אַמּוֹת.
And they do not sit with him within four cubits, keeping a distance from him.
און מען זיצט נישט מיט אים אִינֶערהַאלְב פֿיר איילן, נאָר מען האַלט אַ דִיסְטַאנְץ פֿון אים.
אֲבָל שׁוֹנֶה הוּא לַאֲחֵרִים וְשׁוֹנִין לוֹ וְנִשְׂכָּר וְשׂוֹכֵר.
But he teaches others, and they teach him, and he may be hired, and he may hire others for work, so he is not completely cut off from his livelihood or Torah study.
אָבער ער מעג לערנען מיט אַנדערע, און אַנדערע מעגן לערנען מיט אים, און ער מעג געדונגען ווערן און דינגען אַנדערע פֿאַר אַרבעט, כדי ער זאָל נישט זיין אינגאַנצן אָפּגעשניטן פֿון זיין פַּרְנָסָה אָדער תּוֹרָה לערנען.
וְאִם מֵת בְּנִדּוּי בֵּית דִּין שׁוֹלְחִין וּמַנִּיחִין אֶבֶן עַל אֲרוֹנוֹ
And if he dies in his state of ostracism, the Beis Din send and place a stone upon his coffin,
און אויב ער שטאַרבט אין זיין מַצָּב פֿון נִידּוּי, שיקט בֵּית דִּין און מען לייגט אַ שטיין אויף זיין אָרוֹן,
כְּלוֹמַר שֶׁהֵן רוֹגְמִין אוֹתוֹ לְפִי שֶׁהוּא מֻבְדָּל מִן הַצִּבּוּר.
as if to say that they stone him, because he is separated from the community and did not repent.
כְּאִילּוּ צו זאָגן אַז מען פֿאַרשטיינערט אים, ווייל ער איז אָפּגעזונדערט פֿון דעם צִיבּוּר און האָט נישט תְּשׁוּבָה געטאָן.
וְאֵין צָרִיךְ לוֹמַר שֶׁאֵין מַסְפִּידִין אוֹתוֹ וְאֵין מְלַוִּין אֶת מִטָּתוֹ:
And there is no need to say that they do not eulogize him, and they do not accompany his bier to his burial.
און עס פֿעלט נישט אויס צו זאָגן אַז מען מַסְפִּיד אים נישט, און מען באַגלייט נישט זיין מִטָּה צו זיין קְבוּרָה.
יוֹתֵר עָלָיו הַמֻּחְרָם
More than him, meaning more stringent than a person under a standard ban of nidui, is the excommunicated person under cherem,
מֶערֶער פוּן אִים, דָאס הֵייסְט שְׁטְרֶענְגֶער וִוי אַ מֶענְטְשׁ וָואס אִיז אוּנְטֶער אַ גֶעוִויינְלֶעכְן נִידּוּי, אִיז דֶער מְחֻרָם וָואס אִיז אוּנְטֶער חֵרֶם,
שֶׁאֵינוֹ שׁוֹנֶה לַאֲחֵרִים
that he does not teach Torah to others,
אַז עֶר לֶערְנְט נִישְׁט אוֹיס תּוֹרָה פַאר אַנְדֶערֶע,
וְאֵין שׁוֹנִין לוֹ
and they do not teach him,
אוּן מֶען לֶערְנְט נִישְׁט מִיט אִים,
אֲבָל שׁוֹנֶה הוּא לְעַצְמוֹ
but he may study Torah by himself,
אָבֶּער עֶר מֶעג לֶערְנֶען פַאר זִיךְ אַלֵיין תּוֹרָה,
שֶׁלֹּא יִשְׁכַּח תַּלְמוּדוֹ.
so that he will not forget his learning.
כְּדֵי עֶר זָאל נִישְׁט פַארְגֶעסְן זַיין לֶערְנֶען.
וְאֵינוֹ נִשְׂכָּר
And he is not hired as a worker for others,
אוּן עֶר וֶוערְט נִישְׁט גֶעדוּנְגֶען אַלְס אַרְבֶּעטֶער פַאר אַנְדֶערֶע,
וְאֵין נִשְׂכָּרִין לוֹ.
and others are not hired by him to work for him.
אוּן אַנְדֶערֶע וֶוערְן נִישְׁט גֶעדוּנְגֶען פַאר אִים צוּ אַרְבֶּעטְן פַאר אִים.
וְאֵין נוֹשְׂאִין וְנוֹתְנִין עִמּוֹ.
And they do not conduct business with him,
אוּן מֶען טוּט נִישְׁט קַיין גֶעשֶׁעפְטְן מִיט אִים,
וְאֵין מִתְעַסְּקִין עִמּוֹ
and they do not engage with him in any commercial dealings,
אוּן מֶען פַארְנֶעמְט זִיךְ נִישְׁט מִיט אִים אִין קַיין שׁוּם הַאנְדְל,
אֶלָּא מְעַט עֵסֶק כְּדֵי פַּרְנָסָתוֹ:
except for a small amount of business that is strictly sufficient for his basic livelihood.
אוֹיסֶער אַ בִּיסְל גֶעשֶׁעפְטְן וָואס אִיז פוּנְקְט גֶענוּג פַאר זַיין פַּרְנָסָה.
מִי שֶׁיָּשַׁב בְּנִדּוּי שְׁלֹשִׁים יוֹם
One who sat in ostracism for thirty days
אֵיינֶער וָואס הָאט גֶעזֶעסְן אִין נִידּוּי פַאר דְרַייצִיג טֶעג
וְלֹא בִּקֵּשׁ לְהַתִּירוֹ
and did not seek to release him from his ban,
אוּן עֶר הָאט נִישְׁט גֶעבֶעטְן מֶען זָאל אִים מַתִּיר זַיין פוּן זַיין נִידּוּי,
מְנַדִּין אוֹתוֹ שְׁנִיָּה.
they ostracize him a second time.
מְנַדֶּה זַיין אִים אַ צְוֵוייטֶע מָאל.
יָשַׁב שְׁלֹשִׁים יוֹם אֲחֵרִים
If he sat in ostracism for another thirty days
אֵיב עֶר הָאט גֶעזֶעסְן אִין נִידּוּי פַאר נָאךְ דְרַייצִיג טֶעג
וְלֹא בִּקֵּשׁ לְהַתִּירוֹ
and did not seek to release him,
אוּן עֶר הָאט נִישְׁט גֶעבֶעטְן מֶען זָאל אִים מַתִּיר זַיין,
מַחְרִימִין אוֹתוֹ:
they excommunicate him with the more severe ban of cherem.
טוּט מֶען אִים מַחֲרִים זַיין מִיט דֶעם שְׁטְרֶענְגֶערְן בַּאן פוּן חֵרֶם.
בְּכַמָּה מַתִּירִין הַנִּדּוּי אוֹ הַחֵרֶם.
With how many judges do they release and annul the ban of ostracism or the excommunication?
מִיט וִויפִיל דַּיָּנִים טוּט מֶען מַתִּיר זַיין אוּן מְבַטֵּל זַיין דֶעם נִדּוּי אָדֶער דֶעם חֵרֶם?
בִּשְׁלֹשָׁה אֲפִלּוּ הֶדְיוֹטוֹת.
With three men, even if they are commoners who are not ordained experts.
מִיט דְרַיי מֶענְטְשְׁן, אַפִילוּ אוֹיב זֵיי זֶענֶען הֶדְיוֹטוֹת וָואס זֶענֶען נִישְׁט קַיין מוּמְחִים סְמוּכִים.
וְיָחִיד מֻמְחֶה מַתִּיר הַנִּדּוּי אוֹ הַחֵרֶם לְבַדּוֹ.
And a single expert scholar releases the ban of ostracism or the excommunication alone, without needing two others to join him.
אוּן אַ איינְצִיקֶער מוּמְחֶה וָואס אִיז אַ תַּלְמִיד חָכָם טוּט מַתִּיר זַיין דֶעם נִדּוּי אָדֶער דֶעם חֵרֶם אַלֵיין, אָן דָארְפְן צוּקוּמֶען צוּ נָאךְ צְוֵויי מֶענְטְשְׁן מִיט אִים.
וְיֵשׁ לְתַלְמִיד לְהַתִּיר הַנִּדּוּי אוֹ הַחֵרֶם
And there is authority to a student to release the ban of ostracism or the excommunication,
אוּן עֶס אִיז דָא דִי כֹּחַ פַאר אַ תַּלְמִיד מַתִּיר צוּ זַיין דֶעם נִדּוּי אָדֶער דֶעם חֵרֶם,
וַאֲפִלּו בִּמְקוֹם הָרַב:
and even in the place of his the teacher.
אוּן אַפִילוּ אִין דֶעם אָרְט פוּן זַיין רַב.
מִי שֶׁנִּדּוּהוּ בְּפָנָיו,
One whom they banned in his presence,
אֵיינֶער וָואס מֶען הָאט אִים מְנַדֶּה גֶעוֶוען אִין זַיין גֶעגְנְוַוארט,
אֵין מַתִּירִין לוֹ אֶלָּא בְּפָנָיו.
they do not release the ban for him except in his presence.
מֶען מֶעקְט נִישְׁט אָפּ דֶעם נִידּוּי פַאר אִים נָאר אִין זַיין גֶעגְנְוַוארט.
נִדּוּהוּ שֶׁלֹּא בְּפָנָיו,
But if they banned him not in his presence,
אָבֶער אוֹיב מֶען הָאט אִים מְנַדֶּה גֶעוֶוען שֶׁלֹּא בְּפָנָיו, נִישְׁט אִין זַיין גֶעגְנְוַוארט,
מַתִּירִין לוֹ בֵּין בְּפָנָיו בֵּין שֶׁלֹּא בְּפָנָיו.
they may release it for him, whether in his presence or not in his presence.
מֶעג מֶען עֶס אָפְמֶעקְן פַאר אִים, סַיי אִין זַיין גֶעגְנְוַוארט סַיי שֶׁלֹּא בְּפָנָיו.
וְאֵין בֵּין נִדּוּי לְהַתָּרָה כְּלוּם,
And there is nothing of a required time delay between the banning and the release;
אוּנְד עֶס אִיז נִישְׁטָא גָארנִישְׁט פוּן אַ פַארְלַאנְגְטֶע צַייט אָפְשְׁטֶעל צְוִוישְׁן דֶעם נִידּוּי אוּן דֶעם הַתָּרָה;
אֶלָּא אִם כֵּן חָזַר בּוֹ מִן הַדָּבָר שֶׁנִּדּוּהוּ בִּשְׁבִילוֹ,
unless he repented from the matter for which they banned him,
נָאר אוֹיב עֶר הָאט תְּשׁוּבָה גֶעטוּן אוֹיף דֶעם עִנְיָן פַאר וֶועלְכְן מֶען הָאט אִים מְנַדֶּה גֶעוֶוען,
מַתִּירִין לוֹ מִיָּד.
in which case they release it for him immediately.
אִין אַזָא פַאל מֶעקְט מֶען עֶס אָפּ פַאר אִים גְלַייך.
וְאִם רָאוּ בֵּית דִּין לְהַנִּיחַ זֶה בְּנִדּוּיוֹ שָׁנִים רַבּוֹת,
And if the Beis Din saw fit to leave this person in his ban for many years,
אוּן אוֹיב בֵּית דִּין הָאט גֶעזֶען פַאר רִיכְטִיג אִיבֶּערְצוּלָאזְן דֶעם מֶענְטְשׁ אִין זַיין נִידּוּי פַאר פִילֶע יָארְן,
מַנִּיחִין כְּפִי רִשְׁעוֹ.
they leave him, according to his wickedness, to guide him back to the proper path.
לָאזְט מֶען אִים, לוֹיט זַיין רִשְׁעוּת, כְּדֵי אִים צוּרִיקְצוּפִירְן צוּם גְלַייכְן וֶועג.
שְׁלֹשָׁה שֶׁנִּדּוּ
Three people who ostracized someone,
דריי מענטשן וואָס האָבן מְנַדֶּה געווען איינעם,
וְהָלְכוּ לָהֶן
and then went their way and are no longer available,
און זענען דערנאָך געגאַנגען זייער וועג און זענען מער נישט דאָ,
וְחָזַר זֶה מִדָּבָר שֶׁנִּדּוּהוּ בִּגְלָלוֹ
and this ostracized person repented from the matter that they ostracized him because of it,
און דער דאָזיגער מְנֻדֶּה האָט תְּשׁוּבָה געטאָן פֿון דער זאַך וואָס מיר האָבן אים מְנַדֶּה געווען צוליב דעם,
בָּאִין שְׁלֹשָׁה אֲחֵרִים
three others may come
מעגן קומען דריי אַנדערע מענטשן
וּמַתִּירִין לוֹ:
and release him from his ban.
און אים מַתִּיר זיין פֿון זיין נִדּוּי.
מִי שֶׁלֹּא יָדַע
One who did not know
אֵיינֶער וָואס הָאט נִישְׁט גֶעוואוּסְט
מִי שֶׁנִּדָּהוּ
who it was that placed him under ban,
וֶוער עֶס אִיז גֶעוֶוען דֶער וָואס הָאט אִים מְנַדֶּה גֶעוֶוען,
יֵלֵךְ לוֹ אֵצֶל הַנָּשִׂיא
shall go to the Nasi,
זָאל גֵיין צוּם נָשִׂיא,
וְיַתִּיר לוֹ נִדּוּיוֹ:
and he shall release for him his ban.
אוּן עֶר וֶועט אִים מַתִּיר זַיין זַיין נִידּוּי.
נִדּוּי עַל תְּנַאי
A ban of ostracism that was made on a condition,
אַ נִדּוּי אויף אַ תְּנַאי וָואס אִיז גֶעמַאכְט גֶעוָוארְן,
אֲפִלּוּ עַל פִּי עַצְמוֹ
even if he imposed it upon himself,
אֲפִילוּ אויב עֶר הָאט עֶס אַרוֹיפְגֶעלֵייגְט אויף זִיךְ אַלֵיין,
צָרִיךְ הֲפָרָה.
requires nullification once the condition is met.
דַארְף אַ הַתָּרָה אֵיינְמָאל דֶער תְּנַאי אִיז מְקֻיָּם גֶעוָוארְן.
תַּלְמִיד חָכָם שֶׁנִּדָּה עַצְמוֹ
A disciple of a Sage who banned himself,
אַ תַּלְמִיד חָכָם וָואס הָאט מְנַדֶּה גֶעוֶוען זִיךְ אַלֵיין,
וַאֲפִלּוּ נִדָּה עַצְמוֹ עַל דַּעַת פְּלוֹנִי
and even if he banned himself on the consent of so-and-so,
אוּן אֲפִילוּ עֶר הָאט זִיךְ מְנַדֶּה גֶעוֶוען אויפְן דַּעַת פוּן פְּלוֹנִי,
וַאֲפִלּוּ עַל דָּבָר שֶׁחַיָּב עָלָיו נִדּוּי
and even for a matter that is liable for it to receive a ban of ostracism,
אוּן אֲפִילוּ אויף אַ זַאךְ וָואס מֶען אִיז מְחֻיָּב אויף דֶעם אַ נִדּוּי,
הֲרֵי זֶה מֵפֵר לְעַצְמוֹ:
behold this one may nullify it for himself.
הֲרֵי עֶר מֶעג מַתִּיר זַיין עֶס פַאר זִיךְ אַלֵיין.
מִי שֶׁנִּדּוּהוּ בַּחֲלוֹם
One whom they banned in a dream, since this may be a sign of heavenly displeasure,
ווער עס האָט אים מְנַדֶּה געווען אין אַ חלום, וויבאַלד דאָס קען זיין אַ סימן פֿון הימלישן אומצופֿרידנקייט,
אֲפִלּוּ יָדַע מִי נִדָּהוּ
even if he knew who banned him in the dream, he cannot simply go to that person in waking life to release him; rather, he
אפֿילו אויב ער האָט געווּאוסט ווער עס האָט אים מְנַדֶּה געווען אין חלום, קען ער נישט פֿשוט גיין צו יענעם מענטש ווען ער איז וואַך אים מַתִּיר צו זיין; נאָר ער
צָרִיךְ עֲשָׂרָה בְּנֵי אָדָם שֶׁשּׁוֹנִין הֲלָכוֹת
needs ten men who study halachos
דאַרף צען מענטשן וואָס לערנען הלכות
לְהַתִּירוֹ מִנִּדּוּיוֹ.
to release him from his ban.
אים מַתִּיר צו זיין פֿון זיין נידוי.
וְאִם לֹא מָצָא
And if he did not find such scholars in his immediate vicinity, he
און אויב ער האָט נישט געפֿונען אַזעלכע תלמידי חכמים אין זיין געגנט, דאָן
טוֹרֵחַ אַחֲרֵיהֶם עַד פַּרְסָא.
exerts himself to travel after them up to a parsah.
פּלאָגט ער זיך נאָך זיי ביז אַ פּרסה צו פֿאָרן צו זיי.
לֹא מָצָא
If he did not find scholars of halachah within that distance,
אויב ער האָט נישט געפֿונען לערנער פֿון הלכה אין יענעם מרחק,
מַתִּירִים לוֹ אֲפִלּוּ עֲשָׂרָה שֶׁשּׁוֹנִים מִשְׁנָה.
even ten who study Mishnah release it for him.
זענען אים מַתִּיר אפֿילו צען וואָס לערנען משנה.
לֹא מָצָא
If he did not find those,
אויב ער האָט נישט געפֿונען אַזעלכע,
מַתִּירִין לוֹ עֲשָׂרָה שֶׁיּוֹדְעִים לִקְרוֹת בַּתּוֹרָה.
ten who know how to read in the Torah release it for him.
זענען אים מַתִּיר צען וואָס קענען לייענען אין די תורה.
לֹא מָצָא
If he did not find those,
אויב ער האָט נישט געפֿונען אַזעלכע,
מַתִּירִין לוֹ אֲפִלּוּ עֲשָׂרָה שֵׁאֵינָן יוֹדְעִין לִקְרוֹת.
even ten who do not know how to read release it for him.
זענען אים מַתִּיר אפֿילו צען וואָס קענען נישט לייענען.
לֹא מָצָא בִּמְקוֹמוֹ עֲשָׂרָה
If he did not find ten people at all in his place,
אויב ער האָט נישט געפֿונען קיין צען מענטשן בכלל אין זיין אָרט,
מַתִּירִין לוֹ אֲפִלּוּ שְׁלֹשָׁה:
even three release it for him.
זענען אים מַתִּיר אפֿילו דריי.
מִי שֶׁנִּדּוּהוּ בְּפָנָיו
One whom they ostracized in his presence,
אֵיינֶער וָואס מֶען הָאט מְנֻדֶּה גֶעוֶוען אִין זַײן גֶעגְנְוַואָרְט,
אֵין מַתִּירִין לוֹ אֶלָּא בְּפָנָיו.
they do not release him except in his presence.
מֶען מֶעג אִים נִישְׁט מַתִּיר זַײן זַײן נִדּוּי נָאר אִין זַײן גֶעגְנְוַואָרְט.
נִדּוּהוּ שֶׁלֹּא בְּפָנָיו
If they ostracized him not in his presence,
אוֹיב מֶען הָאט אִים מְנֻדֶּה גֶעוֶוען שֶׁלֹּא בְּפָנָיו נִישְׁט אִין זַײן גֶעגְנְוַואָרְט,
מַתִּירִין לוֹ בְּפָנָיו וְשֶׁלֹּא בְּפָנָיו.
they may release him in his presence and not in his presence.
מֶעג מֶען אִים מַתִּיר זַײן סַײ אִין זַײן גֶעגְנְוַואָרְט אוּן סַײ שֶׁלֹּא בְּפָנָיו.
וְאֵין בֵּין נִדּוּי לַהֲפָרָה כְּלוּם
And there is not between ostracism to release anything of a required delay,
אוּן עֶס אִיז נִישְׁטָא צְוִוישְׁן דֶעם נִדּוּי בִּיזְן מַתִּיר זַײן גָארְנִישְׁט פוּן אַ פָארְלַאנְגְטֶע וָואָרְטוּנְגְס-צַײט,
אֶלָּא מְנַדִּין וּמַתִּירִין בְּרֶגַע אֶחָד
rather they ostracize and they release in a moment single,
נָאר מֶען קֶענְט מְנֻדֶּה זַײן אוּן מַתִּיר זַײן אִין אֵײן אֵײנְצִיגֶע רֶגַע,
כְּשֶׁיַּחֲזֹר הַמְנֻדֶּה לַמּוּטָב.
when returns the ostracized one to the good path.
וֶוען דֶער מְנֻדֶּה קֶערְט זִיךְ אוּם צוּם גוּטְן וֶעג.
וְאִם רָאוּ בֵּית דִּין לְהַנִּיחַ זֶה בְּנִדּוּי כַּמָּה שָׁנִים
And if saw the court fit to leave this one in ostracism several years,
אוּן אוֹיב בֵּית דִּין הָאט גֶעזֶען פַאר רִיכְטִיג אִיבֶּערְצוּלָאזְן דֶעם מֶענְטְשׁ אִין נִדּוּי עֶטְלִיכֶע יָאר,
מַנִּיחִין כְּפִי רִשְׁעוֹ.
they leave him according to his wickedness.
לָאזְט מֶען אִים לוֹיט זַײן רִשְׁעוּת.
וְכֵן אִם רָאוּ בֵּית דִּין לְהַחֲרִים לָזֶה לְכַתְּחִלָּה
And so if saw the court fit to excommunicate this one at the outset,
אוּן אַזוֹי אוֹיךְ אוֹיב בֵּית דִּין הָאט גֶעזֶען פַאר רִיכְטִיג מְשַׁמֵּת צוּ זַײן דֶעם מֶענְטְשׁ לְכַתְּחִלָּה מִיט אַ חֵרֶם,
וּלְהַחֲרִים מִי שֶׁיֹּאכַל עִמּוֹ וְשׁוֹתֶה עִמּוֹ
and to excommunicate whoever eats with him and drinks with him,
אוּן מְשַׁמֵּת צוּ זַײן וֶוער עֶס עֶסְט מִיט אִים אוּן טְרִינְקְט מִיט אִים,
אוֹ מִי שֶׁיַּעֲמֹד עִמּוֹ בְּאַרְבַּע אַמּוֹת
or whoever stands with him within four cubits,
אָדֶער וֶוער עֶס שְׁטֵײט מִיט אִים אִין זַײנֶע פִיר אַײלְן,
מַחְרִימִין כְּדֵי לְיַסְּרוֹ
they excommunicate in order to chastise him,
לֵײגְט מֶען אִים אִין חֵרֶם כְּדֵי אִים מְיַסֵּר צוּ זַײן,
וּכְדֵי לַעֲשׂוֹת סְיָג לַתּוֹרָה
and in order to make a fence for the Torah,
אוּן כְּדֵי צוּ מַאכְן אַ סְיָג פַאר דֶער תּוֹרָה,
עַד שֶׁלֹּא יִפְרְצוּ הַחוֹטְאִים.
so that not will break through the sinners.
כְּדֵי דִּי חוֹטְאִים זָאלְן נִישְׁט דוּרְכְבְּרֶעכְן דִּי גְּדָרִים.
אַף עַל פִּי שֶׁיֵּשׁ רְשׁוּת לֶחָכָם לְנַדּוֹת לִכְבוֹדוֹ
Even though there is permission for a sage to ostracize for his honor,
כָאטְשׁ עֶס אִיז דָא אַ רְשׁוּת פַאר אַ חָכָם מְנֻדֶּה צוּ זַײן פַאר זַײן כָּבוֹד,
אֵינוֹ שֶׁבַח לְתַלְמִיד חָכָם לְהַנְהִיג עַצְמוֹ בְּדָבָר זֶה
it is not praiseworthy for a disciple of a sage to accustom himself in matter this;
אִיז עֶס נִישְׁט קַײן שֶׁבַח פַאר אַ תַּלְמִיד חָכָם זִיךְ צוּ פִירְן אִין דֶעם עִנְיָן;
אֶלָּא מַעֲלִים אָזְנָיו מִדִּבְרֵי עַם הָאָרֶץ
rather he should turn away his ears from the words of the common people,
נָאר עֶר זָאל פַארְמַאכְן זַײנֶע אוֹיעֶרְן פוּן דִּי רֵײד פוּן עַמֵּי הָאָרֶץ,
וְלֹא יָשִׁית לִבּוֹ לָהֶן
and not should he set his heart to them,
אוּן עֶר זָאל נִישְׁט לֵײגְן זַײן הַארְץ צוּ זֵײ,
כָּעִנְיָן שֶׁאָמַר שְׁלֹמֹה בְּחָכְמָתוֹ קהלת ז כא
like the matter that said Shlomo in his wisdom in Koheles chapter seven verse twenty-one:
אַזוֹי וִוי דֶער עִנְיָן וָואס שְׁלֹמֹה הַמֶּלֶךְ הָאט גֶעזָאגְט אִין זַײן חָכְמָה אִין סֵפֶר קֹהֶלֶת קָאפִּיטְל זִיבְן פָּסוּק אֵײן אוּן צְוַואנְצִיג:
"גַּם לְכָל הַדְּבָרִים אֲשֶׁר יְדַבְּרוּ אַל תִּתֵּן לִבְּךָ".
"Also to all the words which they speak do not give your heart".
"גַּם לְכָל הַדְּבָרִים אֲשֶׁר יְדַבֵּרוּ אַל תִּתֵּן לִבֶּךָ".
וְכֵן הָיָה דֶּרֶךְ חֲסִידִים הָרִאשׁוֹנִים
And so was the way of pious ones of the early generations,
אוּן אַזוֹי אִיז גֶעוֶוען דֶער וֶועג פוּן דִּי עֶרְשְׁטֶע חֲסִידִים,
שׁוֹמְעִים חֶרְפָּתָם וְאֵינָן מְשִׁיבִין
hearing their shame and they are not answering,
זֵײ פְלֶעגְן הֶערְן זֵײעֶר חֶרְפָּה אוּן זֵײ עֶנְטְפֶערְן נִישְׁט,
וְלֹא עוֹד אֶלָּא שֶׁמּוֹחֲלִים לַמְחָרֵף וְסוֹלְחִים לוֹ.
and not only that rather that they pardon the insulter and forgive him.
אוּן נִישְׁט דָאס בְּלוֹיז נָאר זֵײ זֶענֶען מוֹחֵל דֶעם פַארְשֶׁעמֶער אוּן פָארְגֶעבְן אִים.
וַחֲכָמִים גְּדוֹלִים הָיוּ מִשְׁתַּבְּחִים בְּמַעֲשֵׂיהֶם הַנָּאִים
And sages great were praising themselves with their deeds the pleasant,
אוּן גְרוֹיסֶע חֲכָמִים פְלֶעגְן זִיךְ בָּארִימֶען מִיט זֵײעֶרֶע שֵׁײנֶע מַעֲשִׂים,
וְאוֹמְרִים שֶׁמֵּעוֹלָם לֹא נִדּוּ אָדָם וְלֹא הֶחְרִימוּהוּ לִכְבוֹדָן.
and saying that never not did they ostracize a person and not did they excommunicate him for their honor.
אוּן פְלֶעגְן זָאגְן אַז קֵײנְמָאל הָאבְן זֵײ נִישְׁט מְנֻדֶּה גֶעוֶוען אַ מֶענְטְשׁ אוּן נִישְׁט מְשַׁמֵּת גֶעוֶוען אִים פַאר זֵײעֶר כָּבוֹד.
וְזוֹ הִיא דַּרְכָּם שֶׁל תַּלְמִידֵי חֲכָמִים שֶׁרָאוּי לֵילֵךְ בָּהּ.
And this is the way of disciples of sages that is worthy to walk in it.
אוּן דָאס אִיז דֶער וֶועג פוּן תַּלְמִידֵי חֲכָמִים וָואס עֶס אִיז רָאוּי צוּ גֵײן דֶערִין.
בַּמֶּה דְּבָרִים אֲמוּרִים
In what words are said? Only
אִין וָואס פַאר אַ פַאל זֶענֶען דִּי דְּבָרִים אֲמוּרִים? נָאר
כְּשֶׁבִּזָּהוּ אוֹ חֵרְפָהוּ בַּסֵּתֶר.
when he disgraced him or shamed him in private.
וֶוען עֶר הָאט אִים מְבַזֶּה גֶעוֶוען אָדֶער פַארְשֶׁעמְט בַּאחַאלְטֶענֶערְהֵײט.
אֲבָל תַּלְמִיד חָכָם שֶׁבִּזָּהוּ אוֹ חֵרְפוֹ אָדָם בְּפַרְהֶסְיָא
But a disciple of a sage whom disgraced him or shamed him a person in public,
אָבֶּער אַ תַּלְמִיד חָכָם וָואס אַ מֶענְטְשׁ הָאט אִים מְבַזֶּה גֶעוֶוען אָדֶער פַארְשֶׁעמְט בָּרַבִּים,
אָסוּר לוֹ לִמְחל עַל כְּבוֹדוֹ
it is forbidden for him to forgive his honor,
אִיז אִים אָסוּר מוֹחֵל צוּ זַײן אוֹיף זַײן כָּבוֹד,
וְאִם מָחַל נֶעֱנָשׁ
and if he forgave he is punished,
אוּן אוֹיב עֶר אִיז מוֹחֵל וֶוערְט עֶר בַּאשְׁטְרָאפְט,
שֶׁזֶּה בִּזְיוֹן תּוֹרָה
for this is disgrace of Torah;
וַײל דָאס אִיז אַ בִּיזָיוֹן פַאר דֶער תּוֹרָה;
אֶלָּא נוֹקֵם וְנוֹטֵר הַדָּבָר כְּנָחָשׁ
rather he takes vengeance and bears a grudge the matter like a snake,
נָאר עֶר דַארְף נֶעמֶען נְקָמָה אוּן הִיטְן דִּי שִׂנְאָה וִוי אַ שְׁלַאנְג,
עַד שֶׁיְּבַקֵּשׁ מִמֶּנּוּ מְחִילָה וְיִסְלַח לוֹ:
until that he requests from him pardon and he shall forgive him.
בִּיז יֶענֶער וֶועט בֶעטְן פוּן אִים מְחִילָה אוּן עֶר וֶועט אִים פָארְגֶעבְן.
The chapter details the process of issuing and lifting a ban of nidui or cherem, explaining that while three commoners or one expert judge can lift a ban, a dream-induced ban requires ten people. The Rambam outlines the severe restrictions of nidui—such as prohibitions on haircutting, laundering, and joining a zimmun—and the even stricter rules of cherem, which restrict teaching and business dealings. Finally, we learn that while the court has the authority to extend these bans or penalize those who associate with the banned individual to create a fence around the Torah, a Torah sage should strive to overlook personal slights rather than rush to ban others.
דֶער קָאפִּיטְל טוּט אוֹיסְפִירְלִיךְ מַסְבִּיר זַיין דֶעם תַּהֲלִיךְ פוּן אַרוֹיפְלֵייגְן אוּן מַתִּיר זַיין אַ נִדּוּי אָדֶער אַ חֵרֶם, מַסְבִּיר גֶעוֶוען אַז בְּשַׁעַת וָואס דְרַיי הֶדְיוֹטוֹת אָדֶער אֵיין מוּמְחֶה קֶענֶען מַתִּיר זַיין אַ נִדּוּי, פָאדֶערְט אַ נִדּוּי וָואס קוּמְט דוּרְךְ אַ חֲלוֹם גָאר צֶען מֶענְטְשְׁן. דֶער רַמְבַּ"ם לֵייגְט אוֹיס דִי שְׁטְרֶענְגֶע הַגְבָּלוֹת פוּן נִדּוּי — וִוי לְמָשָׁל דִי אִיסוּרִים אוֹיף תִּסְפּוֹרֶת, כְּבִיסָה, אוּן זִיךְ מִצְטָרֵף זַיין צוּ אַ זִימוּן — אוּן דִי נָאךְ פִיל שְׁטְרֶענְגֶערֶע הִלְכוֹת פוּן חֵרֶם, וָואס בַּאגְרֶענִיצְן דָאס לֶערְנֶען אוּן דָאס הַאנְדְלֶען מִיט אַנְדֶערֶע. צוּם סוֹף לֶערְנֶען מִיר אַז כָּאטְשׁ בֵּית דִּין הָאט דִי כֹּחַ אוּן רְשׁוּת צוּ פַארְלֶענְגֶערְן דִי דָאזִיגֶע נִדּוּיִים אָדֶער קְנַסְנֶען דִי וָואס חַבְרְנֶען זִיךְ מִיט דֶעם מְנוּדֶה כְּדֵי צוּ מַאכְן אַ סְיָג לַתּוֹרָה, דַארְף אַ תַּלְמִיד חָכָם שְׁטְרֶעבְן אִיבֶּערְצוּהִיפְן זַיין אַיְיגֶענֶעם כָּבוֹד אוּן נִישְׁט צַיילְן דִי בַּאלֵיידִיגוּנְגֶען, אַנְשְׁטָאט צוּ לוֹיפְן שְׁנֶעל מְנַדֶּה זַיין אַנְדֶערֶע.
The Rambam teaches us a profound lesson about the delicate balance of human dignity and the honor of the Torah. When a great sage stumbles, the halachah commands us to cover his shame like the night, avoiding public embarrassment at all costs. Yet, when it comes to our own personal honor, the pious sages would completely look the other way, ignoring insults from others and refusing to ever ban someone for their own slighted dignity.
This teaches us a beautiful path in our daily avodah. We must have a double standard: incredibly sensitive to the dignity of other people, especially those who represent the Torah, while being completely forgiving and soft when it comes to our own personal honor. The Torah wants us to build a heart that is strong enough to protect others, yet humble enough to let go of our own hurt feelings.
Today, when someone says something that offends you or doesn't give you the respect you feel you deserve, take a deep breath and choose to let it go. Emulate the pious sages by quietly forgiving them in your heart, refusing to let personal honor dictate your reactions.
דֶער רַמְבַּ"ם לֶערְנְט אוּנְז אַ טִיפְן שִׁיעוּר אִיבֶּער דֶעם אַיידֶעלְן בַּאלַאנְס צוּוִוישְׁן דֶעם כָּבוֹד פוּן אַ מֶענְטְשְׁן אוּן דֶעם כְּבוֹד הַתּוֹרָה. וֶוען אַ גְרוֹיסֶער חָכָם שְׁטְרוֹיכְלְט, בַּאפֶעלְט אוּנְז דִי הֲלָכָה צוּ צוּדֶעקְן זַיין בּוּשָׁה וִוי דִי נַאכְט, אוֹיסְמַיידְנְדִיג בָּרַבִּים'דִיגֶע פַארְשֶׁעמוּנְגֶען מִיט אַלֶע כּוֹחוֹת. דָאךְ, וֶוען עֶס קוּמְט צוּ אוּנְזֶער אַיְיגֶענֶעם כָּבוֹד, פְלֶעגְן דִי חֲסִידִים הָרִאשׁוֹנִים אִינְגַאנְצְן אַוֶועקְקוּקְן, פַארְזֶען בַּאלֵיידִיגוּנְגֶען פוּן אַנְדֶערֶע אוּן קֵיינְמָאל נִישְׁט מְנַדֶּה גֶעוֶוען קֵיין מֶענְטְשְׁן צוּלִיב זֵייעֶר אַיְיגֶענֶעם גֶעקְרַאנְקְטְן כָּבוֹד.
דָאס לֶערְנְט אוּנְז אַ הֶערְלִיכְן וֶועג אִין אוּנְזֶער טֶעגְלִיכֶער עֲבוֹדָה. מִיר מוּזְן הָאבְן אַ דָאפְּלְטְן סְטַאנְדַארְט: זַיין אוֹיסֶערְגֶעוֶויינְלִיךְ סֶענְסִיטִיוו צוּם כָּבוֹד פוּן אַנְדֶערֶע מֶענְטְשְׁן, סְפֶעצִיעֶל דִי וָואס פַארְטְרֶעטְן דִי תּוֹרָה, בְּשַׁעַת מִיר זֶענֶען אִינְגַאנְצְן מוֹחֵל אוּן וֵוייךְ וֶוען עֶס קוּמְט צוּ אוּנְזֶער אַיְיגֶענֶעם כָּבוֹד. דִי תּוֹרָה וִויל מִיר זָאלְן אוֹיפְבּוֹיען אַ הַארְץ וָואס אִיז שְׁטַארְק גֶענוּג צוּ בַּאשִׁיצְן אַנְדֶערֶע, אָבֶּער דָאךְ גֶענוּג קְלֵיינְמוּטִיג אוּן בַּאשֵׁיידְן אָפּצוּלָאזְן אוּנְזֶערֶע אַיְיגֶענֶע וֵוייטָאגְן.
הַיינְט, וֶוען אֵיינֶער זָאגְט עֶפֶעס וָואס בַּאלֵיידִיגְט דִיךְ אָדֶער גִיט דִיר נִישְׁט דֶעם כָּבוֹד וָואס דוּ פִילְסְט אַז עֶס קוּמְט דִיר, נֶעם אַ טִיפְן אָטֶעם אוּן קְלַייב אוֹיס עֶס אָפּצוּלָאזְן. גֵיי אִין דִי וֶועגְן פוּן דִי חֲסִידִים הָרִאשׁוֹנִים דוּרְךְ אִים שְׁטִילֶערְהֵייט מוֹחֵל זַיין אִין דַיין הַארְץ, אוּן לָאז נִישְׁט דַיין אַיְיגֶענֶעם כָּבוֹד פִירְן דַיינֶע רֶעאַקְצְיֶעס.